آزادی دانشجویان ربوده شده

تغییر ادرس وبلاگ

moghavemat-ta-azadi — Sat, 24 Nov 2007 05:59:18 GMT

اطلاعیه مهم

با عرض سلام خدمت همه خوانندگان عزیز به اطلاع می رسانیم همان گونه که خود نیز متوجه شده اید این وبلاگ مدت زمانی است که به روز نمی شود.دانشجویان این دانشگاه در ابتدای سال جاری تصمیم به ایجاد یک وبلاگ گروهی گرفتند که همانند روزنامه الکترونیکی دانشجویی می باشد و شامل بخش های مختلف فرهنگی و اجتماعی و سیاسی و ... است.آدرس این وبلاگ بدین شرح است:

http://www.nuts.blogfa.com

ضمنا بخش سیاسی این وبلاگ به انعکاس اخبار دانشجویی و زنان و مسایل حقوق بشری و تحلیل آنها خواهد پرداخت. و در واقع بخش سیاسی این وبلاگ ادامه وبلاگ مقاومت تا آزادی خواهد بود. از همه عزیزان خواهشمندیم از این پس با ما در وبلاگ سیاسی politicnuts (بخش سیاسی وبلاگ nuts ) همراه باشند.آدرس وبلاگ سیاسی ما:

http://www.politicnuts.blogfa.com

از کلیه عزیزانی که وبلاگ یا وب سایت دارند تقاضا داریم که به آدرس بالا لینک دهند.پیشاپیش از همکاری همه شما متشکریم و ورودتان را به وبلاگ politicnuts خوش آمد می گوییم.

مثنوی زیر را یکی از دانشجویان دانشکده فنی بابل برای یاران دبستانی دربند دانشگاه امیرکبیر سروده است

moghavemat-ta-azadi — Mon, 21 May 2007 15:13:18 GMT

این مثنوی حدیث پریشانی من است

بشنو که سوگ نامه ویرانی من است

امشب نه این که تمام غریبان گرفته

بلکه بدین آمدنت جان گرفته ام

گفتی غزل بگو تا غزلم ...شور و حال مرد

بعد از تو حس شعر رفت خیال مرد

گفتم مرو که تیره شود زندگانیم

با رفتنت به خاک سیه می نشانیم

گفتی زمین مجال رسیدن نمی دهد

بر چشم باز فرصت دیدن نمی دهد

وقتی نقاب محور یکرنگ بودن است

معیار مهرورزیمان سنگ بودن است

بگو چه جای دلخوشی عشق بازی است

اصلا کدام احمق از این عشق راضی است؟

این عشق نیست فاجعه قرن آهن است

مگر بودنی که عاقبتش نیست بودن است

حالا به حرف های غریبت رسیده ام

فهمیده ام که خوب تو را بد شنیده ام

حق با تو بود از غم غربت شکسته ام

بگذار صادقانه بگویم که من خسته ام

بیزارم از تمام رفیقان نا رفیق

این ها چقدر فاصله دارند تا رفیق

من را به ابتذال نبودن کشانده اند

روح مرا به مسند پوچی نشانده اند

تا این برادران ریاکار زنده اند

این گرگ سیرتان جفاکار زنده اند

یعقوب درد می کشد کور می شود

یوسف همیشه وصله ناجور می شود

این جا نقاب شیر به کفتار می زنند

منصور را مه آینه بر دار می زنند

این جا کسی برای کسی کس نمی شود

حتی عقاب درخور کرکس نمی شود

جایی که سهم مرد جز تازیانه نیست

حق با تو بود ماندنمان عاقلانه نیست

ما می رویم چون دلمان جای دیگر است

ما میرویم هر که بماند مخیر است

ما میرویم گرچه ز الطاف دوستان

بر جای جای پیکرمان زخم خنجر است

دل خوش نمی کنیم به عثمان مذهبش

در دین ما ملاک مسلمان ابوذر است

ما میرویم مقصدمان نامشخص است

هر جا رویم بی شک از این شهر بهتر است

از سادگی است گر به کسی تکیه کرده ایم

این جا که گرگ با سگ گله برادر است

ما می رویم ماندنمان با درد فاجعه است

در عرف ما نشستن یک درد فاجعه است

دیریست که رفته اند امیران قافله

ما مانده ایم قافله ....پیران قافله

این جا اگر چه باب من پای لنگ نیست

باید شتاب کرد مجال درنگ نیست

بر درب آفتاب پی باج میرویم

ما هم بدون بال به معراج می رویم

احضار ۹۳ نفر از فعالان دانشجويي به كميته انضباطي طي هفته گذشته

moghavemat-ta-azadi — Sun, 20 May 2007 22:49:44 GMT

دفتر تحكيم وحدت در اطلاعيه‌‏اي با اشاره به احضار ۹۳ نفر از فعالان دانشجويي به كميته انضباطي طي هفته گذشته و برخوردهاي مختلف صورت‌‏گرفته با دانشجويان در سراسر كشور، از مسوولان وزارت علوم به شدت انتقاد كرد.

به گزارش “ايلنا”، در اين اطلاعيه آمده است: در هفته گذشته شاهد بوديم كه ۹۳ تن از فعالان دانشجويي به كميته انضباطي فراخوانده شدند يا براي آنها احكام سنگين كميته انضباطي صادر شد. شش نشريه دانشجويي توقيف و سه تشكل دانشجويي تعليق يا منحل شدند. در يك ماه گذشته نيز ۲۳ دانشجو توسط نهادهاي گوناگون بازداشت شده‌‏اند كه شش تن از آنها هنوز در زندان به سر مي‌‏برند. همچنين يكي از مسوولان در دانشگاه كرمانشاه دانشجوي دختري را تحت فشار گذاشته و به وي تعرض كرد؛ اتفاقي كه چندي قبل نيز در دانشگاه علامه به وقوع پيوست و در نهايت نيز شاهد تعرض مسوولان به محل مطالعه و استراحت دختران دانشجو در دانشگاه اميركبير بوديم.

اين اطلاعيه مي‌‏افزايد: و بر اين همه بايد افزود افت علمي دانشگاه‌‏ها به‌‏گونه‌‏اي كه هيچ دانشگاه ايراني در ميان ۲۰۰۰ دانشگاه برتر جهان جايي ندارد، كاهش بودجه پژوهشي برخلاف برنامه چهارم توسعه، افت وضعيت رفاهي دانشگاه‌‏ها كه اعتراضات فراوان دانشجويي را به همراه داشته است و فضاي ياس‌‏آلودي كه اين مسوولان ايجاد نموده‌‏اند، موجي فزاينده از خودكشي و مصرف مواد مخدر را به همراه داشته است و در نهايت اخراج و بازنشستگي اجباري اساتيد به جرم بيان واقعيات كه همگي از زوال دانشگاه‌‏ها در كشور حكايت دارد.

دفتر تحكيم وحدت در ادامه اطلاعيه خود اورده است: و آنچه از همه تاسف‌‏انگيزتر است، اظهارات كذب مسوولان وزارت علوم است كه با وجود اعلام تخلفات فراوان آنها از قوانين، همچنان ادعاي قانونگرايي مي‌‏كنند. مسوولاني كه با وجود انتشار موارد تخلفشان از قوانين براي برخورد با منتقدان، انتشار ارقام كاهش بودجه پژوهشي و سرانه رفاهي دانشگاه‌‏ها و هزاران مستند ديگر همچنان از بهبود وضعيت دانشگاه‌‏ها دم مي‌‏زنند. به نظر مي‌‏رسد كشور نيازمند پروژه شكست‌‏خورده انقلاب فرهنگي نيست كه چندروزي است تشكل‌‏هاي دست‌‏ساز و وابسته به دولت فرياد آن را سر مي‌‏دهند تا بدين‌‏وسيله اساتيد و دانشجويان منتقد را تصفيه كنند. نياز امروز جامعه ما انقلاب اخلاقي در مديران دولت نهم و به‌‏خصوص مديران وزارت علوم است تا به اين همه دروغگويي و تلاش براي حذف منتقدان پايان داده شود تا در سطح كلان منتقدان سياسي، فرهنگي و اجتماعي سركوب نشوند و در دانشگاه‌‏ها نيز ديگر اساتيد و دانشجويان منتقد با هزاران مشكل مواجه نشوند و مسوولان دولتي اجازه تعرض به دانشجويان دختر را به خود ندهند.

در ادامه اين اطلاعيه آمده است: و در اين ميان جاي اين سوال باقي است كه بزرگان اين كشور را چه مي‌‏شود كه در برابر اين همه بي‌‏عدالتي و بي‌‏تدبيري اقدامي موثر انجام نمي‌‏دهند؟ آيا به‌‏راستي مي‌‏توان براي حفظ منافع جناحي بر اين فجايع چشم پوشيد و سپس از مسلماني و عدالت‌‏طلبي دم زد؟ آيا تاسف‌‏بار نيست كه در كشوري مسلمان مسوولان دولتي به دختران دانشجو تعرض نمايند و كسي دم بر نياورد؟ آيا اين همه احضار به كميته انضباطي و دستگيري دانشجويان منتقد برازنده كشوري با اين سابقه تاريخي، فرهنگي و اسلامي است؟

دفتر تحكيم وحدت در ادامه اطلاعيه خود آورده است: ما معتقديم تنها جرم دانشجويان و اساتيدي كه با اين برخوردهاي غيرانساني مواجه شده‌‏اند، انتقاد به بي‌‏تدبيري‌‏هاي دولت‌‏مردان نهم و تلاش براي بهبود وضعيت دانشگاه‌‏ها بوده است و همچنان بر لزوم انقلاب اخلاقي در مديران دولت نهم و به‌‏خصوص مديران وزارت علوم براي پايان دان به اين همه دروغگويي و تلاش براي حذف منتقدان تاكيد مي‌‏كنيم و در نهايت اميدواريم تا دير نشده است دلسوزان كشور اقدامي موثر براي جلوگيري از اين فجايع انجام دهند.

مقاله ای زیبا به قلم دکتر محمد ملکی

moghavemat-ta-azadi — Sun, 20 May 2007 14:49:47 GMT

سراب عدالت و خواب کودتا

به معلمانِ مدارس و دانشگاهها سنگربانانِ علم و عدالت و آزادی

مقدمه
پس از اعتصابها و اعتراضهای جانانه معلمان سراسرِ کشور سردمداران نظام ولائی به صدا درآمدند و هر یک با زبانی از «منزلت و کرامت» معلم سخن گفتند، گفتند که معلم کاری پیامبرگونه می‌کند و همه موظفند به آنان احترام بگذارند و سپاسگوی آنها باشند اما کسی نگفت با منزلت و کرامت هیچ شکمی سیر نمی‌شود و یکی از هزاران مشکل معلمان حل نمی‌گردد. مگر شما نبودید که در روزهایی که هنوز مزه ثروتهای کلان را نچشیده و به قدرت مطلق نرسیده بودید فریاد می‌زدید «من لامعاشَ له لا معادَ له» کسی که معاش ندارد معاد ندارد، پس امروز این همه وعده دروغ و فریب و نیرنگ برای چیست؟ و چرا همه وعده‌هایی را که پیش از رسیدنِ به قدرت داده بودید فراموش کردید و تا آنجا رفتید که با زندان و باطوم و شکنجه کرامت معلم را پاس!! داشتید. من بعنوان یک معلم سالخورده دانشگاه وظیفه خود میدانم مشتتان را باز کنم و بگویم شما در دروغگویی و لاف‌زنی سرآمد دروغگویانِ بزرگ تاریخ هستید و این دو بیت را تقدیمتان نمایم.
ای شـمـایـان مـدعـی بـر مـهـر و داد ای به ظاهر « احمد » و باطن « قباد »
ای شــمـا قــدرت بـدســتـانِ زمـان وایـتـــان و وایـتـــان و وایـتـــان
* * *

درونِ ساختمان امور بازنشستگان دانشگاه تهران در جستجوی فیش حقوقِ اردیبهشت‌‌ماه ۱٣٨۶ بودم و خواه و ناخواه به حقوقِ سایر همکاران اعم از استاد و کارمند نظر افکندم. اکثریت قریب باتفاقِ دریافتی همکارانِ بازنشسته زیر خط فقرِ اعلام شده از سوی حاکمیت بود (۴۰۰ هزار تومان). پس از ترک ساختمانِ امور بازنشستگان به خیابانِ ۱۶ آذر همانجا که هر گوشه آن خاطره‌ای را در ذهنم تداعی می‌کند وارد شدم. چند بار نظری به فیش حقوقم انداختم (۲٣۶٣۴٨۲ ریال حقوق و با عائله‌مندی جمعاً ۲٨۶۱۱۴۶ ریال پس از کسر بیمه ۲۷٨۵۶٣۹ ریال) احساس کردم با حقوق ماهیانه دویست و هفتاد و هشت هزار تومان مانند بسیاری از همکارانم و دیگر معلمان و کارگران و… چقدر فقیرم و در کشوری با این ثروتهای عظیم چند میلیون خانواده مانند خانواده من زیر خط فقر زندگی می‌کنند، خسته و نگران، انتهای خیابان ۱۶ آذر روبه‌روی درب ورودی دبیرخانه دانشگاه، کنار پیاده‌رو به نرده‌های دانشگاهی که از سوی مردم سنگر آزادی نام گرفت تکیه دادم تا بغضِ در گلومانده را فرو دهم، ناگهان در کنار درب ورودیِ دبیرخانه پارچه‌ای را دیدم که روی آن با امضاء روابط عمومی دانشگاهِ تهران نوشته بود.

انتخاب حضرت آیت‌الله عمید زنجانی ریاست محترم دانشگاه تهران را بعنوان استاد ممتاز دانشگاه تبریک می‌گوییم. اشک پرده‌ای شد پیشِ چشمانم و فیلمهایی را روی پرده دیدم از سه دهه قبل تا امروز، دیدم هفته همبستگی بین استاد و دانشجو (۷ تا ۱٣ آبان ۵۷) را که در پایان با حمله نیروهای انتظامی شاه از همین محل به دانش‌آموزانی که عازم دانشگاه بودند جمعی از دانشجویان و دانش‌آموزان را کشتند و مجروح کردند.

دیدم وقتی در همین محل مانع ورود استادان به باشگاه دانشگاه شدند و حادثه توهین به چند استاد پیش آمد از فردای آن روز تحصن ۲۵ روزه استادان در دبیرخانه دانشگاه، طبقه پنجم که امروز شیخ عمید زنجانی در دفتر ریاست آن نشسته است آغاز شد (۲۹ آذر تا ۲٣ دیماه ۵۷)

دیدم وقتی یک هفته پس از تغییر نظام، شورای مدیریت دانشگاهِ تهران اعلام بازگشایی دانشگاه را نمود استادان و دانشجویان با چه شور و شوقی به کلاسها رفتند و دانشگاه تبدیل به مرکز کسب دانش و رویش گل‌های امید برای آزادی ایران شد تا آنجا که نام سنگر آزادی برخود گرفت و خاک آن سجده‌گاه نمازگزاران جمعه به امامت آیت‌الله طالقانی شد.

دیدم و شنیدم، گفتگوی انحصارطلبان در شورای انقلاب و دولت موقت پس از تشکیل شوراهای هماهنگی در دانشگاه را که می‌گفتند دانشگاهها ساز دیگری می‌زنند و حاضر به اطاعت کورکورانه از اوامر قدرت بدستانِ انحصارطلب نیستند پس باید با این پدیده‌ مبارزه کرد و از همان هنگام زمزمه انقلاب فرهنگی و در حقیقت کودتای فرهنگی برای بستن دانشگاهها به بهانه اسلامی کردن آغاز شد.

دیدم و شنیدم هجوم مزدبگیران حکومت را به دانشگاه در همین محل و فریادها را که «استاد وابسته اخراج باید گردد» و «اراذل و اوباش در لباسِ دانشجویی از دانشگاه اخراج باید گردند» و «دانشگاه اسلامی تأسیس باید گردد» و در این میان صدای «زهرا خانم»ها را که ندانسته آلت دستِ کسانی شده بودند که وجود دانشگاه غیروابسته خاری در چشمان آنها بود.

با پشت دستها پرده اشک را از جلوی چشمانم پاک کردم و چند لحظه به ساختمان دبیرخانه دانشگاه و خیابان ۱۶ آذر نظر افکندم و نگاهی به فیش حقوقم که هنوز در دستم بود. پس از گذشت ٣۰ سال از آن وقایع اشک دگربار پرده‌ای شد پیش چشمانم، امّا پرده‌ای دیگر؛

به یاد آوردم پس از بستن دانشگاهها به روی استاد و دانشجو عده‌ای از دانشجویان و استادان وابسته به نظام که آبشخوار فکریشان افرادی نظیر آیت (دبیر سیاسی حزب جمهوری اسلامی) بودند با نام انجمن‌های اسلامی (تحکیم وحدت) به جان دانشگاهها و دانشگاهیان افتادند و هر که را خواستند از دانشگاهها «حذف» و به جای آنها عوامِل خود را «جذب» کردند و بیش از ده سال سنگر آزادی را به سنگری برای سرکوبی و دفاع از نظام ولائی تبدیل نمودند امّا چه غافل که خاکستر جانها و اندیشه‌هایی که دشمنان آزادی با سوزاندن ده‌ها هزار دانشجو و استاد بوجود آوردند خاکستر ققنوس آزادی و عدالت شد تا روزی ققنوسی دیگر از این خاکستر برخیزد و هستی آنها را به باد دهد و چنین شد.

به یاد آوردم وقتی اولین نسیم بیداری وزید و کم‌کم خاکستر به کناری رفت چگونه آتش نهفته شعله کشید و در یک شب گرم تابستانی (۱٨ تیر ۱٣۷٨) می‌رفت تا دودمان ظالمان را بسوزاند امّا رژیم با دستپاچگی و به میدان آوردنِ تمام نیروهای علنی و مخفی خود اعم از لباس شخصی‌ها نیروهای انتظامی و امنیتی و گروه‌های معتقد به نظام اعم از اصلاح‌طلبان درون و برون حکومت و دیگر نیروهای ملتزم به قانون اساسی، همانهایی که می‌پندارند از شکم قانون اساسی و نظام ولائی می‌توان آزادی و عدالت بیرون کشید، با سرکوب و کشتار و در کنار آن نصیحت، توانست آتش را موقتاً خاموش کند. اما دیدیم و شاهد بودیم آتش طغیان دانشجویان به دیگر اقشار جامعه از جمله معلمان و کارگران و زنان گسترش یافت. دانشجویان با مأیوس شدن از حکومت و اصلاحاتی‌ها و دیگر مدعیان دگراندیشی بی‌توجه به آنها تا آنجا پیش رفتند که عکسهای احمدی‌نژاد را در حضور او به آتش کشیدند تا نشان دهند آتش خشم دانشجو چقدر شعله‌ور و سوزاننده است.

اینجاست که زمزمه کودتای فرهنگی دوم وارد مرحله دیگری شد. و نظام تصمیم قطعی به انجام این کار گرفت، اگر بیست و هشت سالِ قبل در اوایل اردیبهشت ماه (اردیبهشت ۵۹) جمعی از عوامل نظام با نام حزب‌الهی به همین محل که من فیلم گذشته را می‌بینم حمله کردند، این روزها این عوامل با نام دانشجویان بسیجی به دانشگاه پلی‌تکنیک یورش می‌برند و شعار انقلاب فرهنگی دوم سر می‌دهند. غافل که تفاوت امروز با آن روز تفاوت از زمین تا آسمان است، اگر دانشجویان و استادانِ آن روز را به بهانه‌های گونه‌گون از جمله اسلامی کردن دانشگاهها توانستید به خیال خود سرکوب کنید امروز با دانشجویان و استادانی طرف هستید که از فیلترهای متعدد نظام ولائی عبور کرده‌اند و به دانشگاه راه یافته‌اند، اینها اگر بگفته شما اراذل و اوباشند، در دامانِ خودتان تربیت شده‌اند. صحنه آنقدر دردناک است که بار دیگر مجبور می‌شوم پرده‌ای از اشک را که پیش چشمانم نشسته پاک کنم. بغض گلویم را می‌فشارد. من بعنوان یک استاد سالخورده و بازنشسته ولی در حقیقت اخراجی از دانشگاه، باید شاهدِ چه صحنه‌هایی باشم. اگر ۲٨ سال قبل استادان و دانشجویان را با مارک عواملِ بیگانه به زندان و شکنجه‌گاه و میدانِ اعدام فرستادند و خانه‌نشین و فراری به اقصی نقاط جهان نمودند امروز با چه انگیزه‌ای عده‌ای بسیجی خود پرورش داده را به دانشگاه امیرکبیر می فرستند تا مقدمه‌ای باشد بر کودتای فرهنگی دوم؟ با چه انگیزه‌ای با لوگوی جعلی به مقدسات توهین می‌کنند حتی از کاریکاتورسازی برای رهبرشان هم دریغ نمی‌کنند تا دانشجو را متهم کنند و در خیال خود زمینه‌سازی برای کودتای فرهنگی دوم نمایند. مطمئن باشید با این حرکات زشت و دیوانه‌وار نمی‌توانید صدای انتقاد دانشجویان را خاموش و این سنگرهای آزادی را تخریب کنید. راستی در ذهنِ شما چه می‌گذرد و انگیزه‌تان از این کارهای مسخره چیست؟ می‌خواهید آزموده را بار دیگر بیازمایید؟ کمی فکر کنید نتیجه بستن دانشگاهها، کشتار وحشیانه دهه شصت و نسل‌کشی سال ۶۷ در زندانها که عمده قربانیان آن دانشگاهیان بودند، قتل‌های زنجیره‌ای، ترور دگراندیشان، حمله سال ۷٨ به دانشگاهها و کشتار و زندانی کردن دانشجویان چه مشکلی از مشکلاتِ عدیده «نظام ولائی» را حل کرد که امروز می‌خواهید با تغییر صحنه بار دیگر آن نمایش‌ها را تکرار کنید؟

ای شما صاحبان قدرت، نگاهی به تاریخ بیاندازید و از سرنوشتِ فرعونها، نمرودها، استالین‌ها، هیتلرها، صدامها عبرت بگیرید ــ اگرچه نخواهید گرفت، ــ مطمئن باشید این فرمانِ تاریخ و قانونمندی حاکم بر این جهان است که «الملک یبقی مع الکفر ولایبقی مع الظلم» (جهان با کفر باقی می‌ماند اما با ظلم نه)، مرگ ظلم و ظالم دیر و زود دارد اما سوخت و سوز ندارد. و حتماً فراخواهد رسید. من دگربار فریاد می‌کنم اگر نه یک بار ده بار هم کودتای فرهنگی با نام انقلاب فرهنگی بکنید باز دانشگاهها «سنگر آزادی» باقی خواهند ماند.

از پشت نرده‌ها به دانشگاه و ساختمان دبیرخانه دانشگاه تهران نظر افکندم خسته بودم. امّا چاره‌ای نبود باید با تنی دردآلود از خیابان ۱۶ آذر به میدان انقلاب می‌رفتم

از بازداشت تا ضرب و شتم دانشجويان: خون تان را مي ريزيم!

moghavemat-ta-azadi — Sun, 20 May 2007 14:46:00 GMT

ماموران انتظامات دانشگاه امير کبير ديروزاسماعيل سلمان پور و آرمان صداقتي، دو تن از دانشجويان ممنوع الورود به اين دانشگاه را به شدت مورد ضرب و شتم قرار دادند. اين حادثه در پي برخوردهاي اخير با دانشجويان دانشگاه امير کبير صورت مي گيرد که در يک طرف دانشجويان و در طرف ديگر انتظامات دانشگاه، بسيج دانشجويي و مديران دانشگاه قرار دارند.

آرمان صداقتي در گفتگو با روزدر تشريح اين برخورد گفت: “حوالي ظهر شنبه، اسماعيل سلمان پور عضو شوراي عمومي انجمن اسلامي منتخب دانشجويان، وارد دانشگاه شده بود تا در سلف نهار بخورد اما ماموران انتظامات او را به طرز وحشيانه اي کتک زدند. بعد هم او را کشان کشان به سمت درب حافظ دانشگاه بردند. همان موقع من جلوي در بودم و مي خواستم نامه شکوائيه ام را به خاطر حکمي که به من داده بودند به کميته انضباطي ببرم که ماموران انتظامات من را هم کتک زدند. البته دانشجويان قصد داشتند به ما کمک کنند اما تا آنها برسند، ماموران انتظامات در حافظ را بستند و روي ميله ها زنجير انداختند تا بتوانند من و سلمان پور را به راحتي مورد ضرب و شتم قرار دهند.”

اين فعال دانشجويي در ادامه گفت: “ماموران انتظامات زماني ما را رها کردند که که اسماعيل سلمان پور بيهوش روي زمين افتاده بود. بعد با کمک مردمي که رد مي شدند و تعدادي از دانشجويان که به محل رسيده بودند، آمبولانس خبر کرديم تا سلمان پور و من را به بيمارستان برساند. من بعد از مداوا به خوابگاه برگشتم و در حال استراحت هستم اما اسماعيل سلمان پور به دليل وخامت حالش هنوز در بيمارستان بستري است.”

آرمان صداقتي در تشريح وضعيت اسماعيل سلمان پور گفت: “دماغ او شکسته، رباط پاي راستش کشيده شده، به خاطر ضربه هاي متوالي به روي شکم دو بار استفراغ کرده و به خاطر ضربه هايي که به سرش وارد شده احتمال دارد با خطر ديگري روبرو شود.”

آرمان صداقتي عضو شوراي مرکزي انجمن اسلامي منتخب دانشجويان پيش از اين توسط انتظامات دانشگاه تهديد شده بود. ماموران انتظامات چند روز پيش، پس از درگيري فيزيکي با دانشجويان در مخالفت با تبليغات انتخاباتي انجمن اسلامي دانشجويان، به آرمان صداقتي گفته بودند: “خونت را مي ريزيم.”

همزمان و در راستاي پروژه سرکوب دانشگاه امير کبير، ديروز جمعي از بسيجيان دانشگاه اميركبير، در اعتراض به ضعف وزارت علوم در برابر آشوب و اغتشاش در دانشگاه اميركبير، در مقابل ساختمان مركزي اين وزارتخانه در شهرك غرب تجمع كردند که نشان از ادامه تلاش هاي گسترده و هماهنگ براي برخورد با دانشجويان دارد. آنها بر اساس انتشار فيلمي خود ساخته که در آن مدعي شده است دانشجويان نيروهاي انتظامات را ضرب و شتم مي کنند، اين تجمع را برگزار کردند.

از طرف ديگر، نريمان مصطفوي عضو مرکزي انجمن دانشجويان گفت: “از مسوولان دانشگاه و مسوولان دولت نهم كه به دليل عدم استقلال دانشگاه گردانندگان و تصميم‌‏گيران اصلي دانشگاه هستند، مي‌‏خواهيم مشت زنگ‌‏زده آهنين و ناكارآمد را دوباره نيازمايند و اگر اصل بر رعايت قانون است، به جاي برخوردهاي قضايي و امنيتي با دانشجويان، تخلفات مديريت دانشگاه را مورد بررسي قرار دهند.”

وي افزود:” انجمن اسلامي دانشجويان دانشگاه اميركبير ۵۰۰ مورد تخلف مسوولان دانشگاه را فهرست كرده است كه به‌‏زودي آن را در اختيار مقامات قضايي قرار مي‌‏دهد.”

تداوم بازداشت ها

روز چهار شنبه هم ماموران امنيتي به منزل خانواده احسان منصوري دبير سياسي انجمن اسلامي دانشجويان دانشگاه اميرکبير حمله کردند اما او را نيافتند.ماموران امنيتي پيش از اين از طريق حراست دانشگاه چندين بار با منزل او تماس گرفته و از خانواده اش خواست بودند تا احسان منصوري را به دادگاه معرفي کنند. در آخرين تماس تلفني، آنها پس از آنکه مادر احسان منصوري مي گويد از او خبري ندارد با تصور اينکه او در منزل است، به منزل شان حمله کردند اما او را نيافتند.

يکي از دانشجويان در همين زمينه گفت: “اقدامات اخير و گزارش هاي دريافتي ما نشان مي دهد که وزارت اطلاعات با کمک تيمي از حراست وزارت علوم به سرپرستي زارعي، رئيس حراست وزارت علوم، واعظ، رئيس حراست دانشگاه اميرکبير و جريانات همسو و همفکر با محمود احمدي نژاد در قوه قضاييه از جمله قاضي مرتضوي و قاضي حداد، در صدد هستند تا هر نوع فعاليت دانشجويان در دانشگاه اميرکبير را متوقف و سرکوب کنند.”

به گفته اين دانشجو، در همين راستا احضاريه هاي بدون مهر و امضاء توسط حراست دانشگاه اميرکبير براي دانشجويان صادر مي شود و دانشجويان در رفت و آمد به دفتر حراست توسط ماموران اطلاعات بازداشت و يا مورد ضرب و شتم قرار مي گيرند.

هشدار عفو بين الملل در مورد بازداشت شدگان پلي تكنيك

moghavemat-ta-azadi — Sun, 20 May 2007 14:42:48 GMT

عفو بين الملل با انتشار بيانيه اي نگراني اين نهاد جهاني حقوق بشر را نسبت به وضعيت شش دانشجوي بازداشت شده دانشگاه امير كبير تهران ابراز داشت.

در اين بيانيه آمده است: “شش نفر دانشجوي بازداشت شده دانشگاه اميركبير تهران (احمد قصابان، مقداد خليل پور، بابك زمانيان، پويا محموديان، مجيد توكلي، مجيد شيخ پور)، از جمله دانشجويان فعال در زمينه مطبوعات دانشجويي هستند، كه در زندان اوين نگهداري مي شوند و عفو بين الملل نگراني خود را نسبت به احتمال شكنجه و سوءرفتار با اين افراد را اعلام مي كند.”

بيانيه مي افزايد: “احمد قصابان، مقداد خليل پور، پويا محموديان، مجيد توكلي و مجيد شيخ پور همگي مديرمسئول نشريات دانشجويي بوده‌اند كه به دليل مقالات كه مقامات اداري دانشگاه آنها را توهين به مقدسات اسلام مي دانستند، بازداشت شده اند. اين مقالات ظاهرا در تاريخ ۳۰آوريل در چند نشريه دانشجويي چاپ شده است. بر اساس گزارشها، احمد قصابان مدير مسئول نشريه «سحر» در تاريخ ۳ مي و مقداد خليل پور مسئول نشريه «آتيه» در ۷ مي بازداشت شدند. سه دانشجوي ديگر، يعني پويا محموديان مسئول نشريه «ريوار»، مجيد توكلي مدير مسئول نشريه «خط صفر» و مجيد شيخ پور مدير مسئول نشريه «سرخط» ۸ مي به دادگاه انقلاب احضار شدند و بعداز ظهر همان روز به دستور مقامات قضايي بازداشت شدند. ”

عفو بين الملل تاکيد دارد: “گزارش شده است كه احمد قصابان در بند ۲۰۹ اوين، زنداني كه تحت كنترل وزارت اطلاعات است و از نظارت سازمان زندان ها خارج است، نگهداري مي شود. دانشجوي ديگر يعني بابك زمانيان، سخنگوي انجمن اسلامي دانشگاه اميركبير، ۲۵ آوريل بازداشت شده است و ظاهرا اتهام «اقدام عليه امنيت ملي» به او تفهيم شده است. گفته مي شود كه ممكن است دليل بازداشت او مصاحبه با راديوها و خبرگزاري‌هاي خارج از كشور باشد. وي پيش از اين نيز در مصاحبه هاي خود از ناراحتي‌هاي جسمي خود سخن گفته بود. وي نيز به بند ۲۰۹ اوين منتقل شده است.”

عفو بين الملل در بخش ديگري از بيانيه خود آورده است كه : “پيش از اين نيز بارها چاپ مقالاتي در نشريات دانشجويي موجب بحران شده بوده و واكنش نهادهايي مانند بسيج كه دستورات خود را مستقيما از رهبري مي گيرند، را در پي داشته است. واكنش هايي كه به زد و خورد با دانشجويان در سطح دانشگاه كشيده شده است.
در اين گزارش با اشاره به انتخاب برخي از دانشجويان بازداشت شده در تشكل دانشجويي دانشگاه گفته شده است كه اعضاي انجمن اسلامي و برخي از ناظران بيم آن داشتند كه با وجود بازداشت اين فعالان دانشجويي اين انتخابات برگزار نشود.”

گزارش عفو بين الملل همچنين حادثه ۱۱ دسامبر دانشگاه پلي تكنيك كه طي آن دانشجويان اين دانشگاه به هنگام حضور محمود احمدي نژاد با شعار دادن، آتش زدن تصاويرش و همچنين هو كردن رييس جمهور مانع سخنراني وي شدند، را يادآوري مي كند.

عفو بين الملل در پايان خواستار آزادي هرچه سريعتر اين دانشجويان و همچنين دسترسي آنان به وكيل و امكان ملاقات با اعضاي خانواده هاي شان و همچنين عدم هرگونه شكنجه و اعمال بدرفتاري شده است.

حمایت دانشجویان دانشکده فنی بابل از دانشجویان امیرکبیر

moghavemat-ta-azadi — Sun, 20 May 2007 13:11:18 GMT

اعتراض دانشجويان فني بابل به تداوم بازداشت ۷ تن از دانشجويان اميركبير

در پي تداوم بازداشت هفت تن از دانشجويان دانشگاه اميركبير و افزايش سركوب فعالان دانشجويي و احضارهاي پي درپي به كميته انضباطي ؛ انجمن اسلامي دانشكده فني بابل در يك حركت اعتراضي و نمادين ؛ با نصب پارچه سياه و شعارهايي در حمايت از دانشجويان اميركبير و عليه انقلاب ضد فرهنگي،با برگزاري برنامه اي اعتراض خود را به روند در پيش گرفته از سوي دولت مهرورز در برخورد با فعالان دانشجويي اعلام كردند.

اين برنامه از ساعت 11:30 با خواندن سرود ياردبستاني و پخش بيانيه ي دفتر تحكيم و انجمن اسلامي دانشكده فني بابل در بين دانشجويان آغاز شد، درادامه تعدادي از دانشجويان بازداشت شده درجريان وقايع اخير دانشكده فني و فعالان دانشجويي در رابطه با وقايع اميركبير و انقلاب فرهنگي دوم سخنراني كردند و همچنين وبلاگ مقاومت تا آزادي

(www.moghavemat-ta-azadi.blogfa.com )

كه پوشش خبري دانشجويان بازداشت شده دانشكده فني را به عهده داشته از سوي دانشجويان براي انعكاس وقايع دانشگاه اميركبير اختصاص يافت.

بيانيه انجمن اسلامي دانشجويان دانشكده فني دانشگاه مازندران

سال 86 هنوز به ماه سوم خود نرسيده است كه رخ دادن حوادثي تلخ در دانشگاه هاي كشور بيانگر سالي سخت براي جامعه دانشجويان كشور مي باشد. حوادثي كه در آخرين روزهاي ماه فروردين با دستگيري 15 دانشجوي دانشكده فني دانشگاه مازندران آغاز شد.

مهرورزي دولت نهم در همان ماه اول ، تناقضات فراواني را در مقابل عدد 15 از خود نشان داد ؛ رأفت اسلامي محمود احمدي نژاد در مقابل افكار عمومي رنگ باخت. سپس اين سناريوي كثيف وارد فاز بعدي شد ؛ دانشگاه شيراز ، لرستان ، كرمانشاه و اينك دانشگاه اميركبير كه در بطن حمله كينه توزانه كوردلان جاهل قرارگرفته است. بي خرداني كه براي رسيدن به مقاصد شوم خود حتي حاضر به استفاده ابزاري از مقدسات و احساسات پاك و معصومانه مردم نيز شده اند و آنچه در اينجا مسلم است بي گناهي دانشجويان بازداشت شده دانشگاه اميركبير مي باشد. دانشجوياني كه پس از گذشت چندين روز با وجود آشكار بودن بي گناهيشان همچنان اسير دست مهرورزان بي مهرند.

بي شك ما خود با سكوت مان ، راه را براي جولان دادن گروهي فرصت طلب جهت سركوب صداهاي منتقد و اجراي طرح انقلاب ضد فرهنگي جديد باز نموده ايم.

انجمن اسلامي دانشكده فني دانشگاه مازندران با محكوم كردن اهانت به ساحت مقدس معصومين و استفاده ابزاري از دين براي رسيدن به مقاصد مورد نظر ، قوياً خواستار آزادي دانشجويان در بند ، مجازات عوامل و مسببان هتك حرمت ها ، پايان دادن به سناريوي انقلاب ضد فرهنگي دوم و سركوب دانشجويان منتقد و آزاد انديش مي باشد.

هم چنين خواستار برگزاري اعتراضي هماهنگ از سوي تشكل هاي دانشجويي و دانشجويان آزادي خواه سراسر كشور در صورت تداوم بازداشت دانشجويان امير كبير و سركوب منتقدان مي باشيم.

ارديبهشت 1386

آخرین عکس ها از دانشجوی مضروب دانشگاه امیرکبیر

moghavemat-ta-azadi — Sat, 19 May 2007 19:55:23 GMT

آخرین وضعیت سلمانپور

moghavemat-ta-azadi — Sat, 19 May 2007 19:47:18 GMT

اسماعيل سلمانپور پس از انتقال به بيمارستان مصطفي خميني در اين بيمارستان بستري شد و پس از معاينات انجام شده مشخص گرديد كه بر اثر ضربات وارد شده از سوي انتظامات دانشگاه دچار شكستگي در بيني، كشيدگي رباط پاي راست و همچنين كوفتگي شديد در بسياري از نقاط بدن مي باشد.

بر اثر ضربات وارد شده از سر سلمانپور دو بار در بيمارستان دچار استفراغ شد كه موجب شد جهت معاينات داخلي بر اثر ضربات وارد شده به ناحيه شكم به متخصص معرفي شود.

جالب اينجاست هنگامي كه دو تن از مامورين انتظامات همرا او به بيمارستان آمده بودند پس از پيگيري حراست بيمارستان جهت اطلاع به نيروي انتظامي پا به فرار گذاشتند و حاضر نشدند همرا دانشجو در بيمارستان بمانند و سلمانپور كه بستري شده را به همراه صداقتي كه خود در حال معاينه بود در بيمارستان تنها گذاشتند.

پس از آن حراست بيمارستان با پليس ۱۱۰ تماس گرفت تا براي پيگيري موضوع و تشكيل پرونده به بيمارستان نيرو اعزام كنند اما حتي پس از ۱۳ بار تماس حراست بيمارستان مصطفي خميني با نيروي انتظامي باز هم هيچ نيرويي از سوي كلانتري ۷ فلسطين كه گويا او نيز به جمع مامورين حراست دانشگاه پيوسته به بيمارستان اعزام نشدند.

همكنون سلمانپور براي ساير معاينات در بيمارستان بسر مي برد و حال جسمي مناسبي ندارد. از طرفي به گفته پزشكان بر اثر ضربات وارد شده به سر او تا ۴۸ ساعت آينده احتمال خطر وجود دارد.

اخبار تکمیلی

moghavemat-ta-azadi — Sat, 19 May 2007 16:05:50 GMT

«آرمان صداقتي» و «اسماعيل سلمانپور» اعضاي انجمن اسلامي دانشجويان دانشگاه اميركبير امروز هنگامي كه قصد ورود به دانشگاه را داشتند، خارج از دانشگاه مورد ضرب و شتم ماموران انتظامات قرار گرفتند.

این حمله بدین صورت بود که نیروهای انتظامات، بیرون دانشگاه، اسماعیل سلمانپور را به شدت مورد ضرب و شتم قرار دادند و زمانیکه وی در حین ضربات مشت و لگد این نیروها، بیهوش شد او را به روی زمین انداختند. همچنین در این حین با ضرب و شتم این نیروها عینک آرمان صداقتی دیگر عضو انجمن اسلامی دانشجویان نیز شکست که این دو دانشجو بدلیل جراحات وارده به بیمارستان مصطفی خمینی منتقل شدند.

لازم به ذکر است که این چندمین بار است که نیروهای انتظامات بدستور رئیس دانشگاه اینچنین وحشیانه به دانشجویان پلی تکنیکی حمله می کنند و هر بار که این عمل آنها مورد اعتراض جامعه دانشگاهی قرار می گیرد، مدعی می شوند که این دانشجویان هستند که به نیروهای انتظامات حمله می کنند.

امروز نیز آرمان صداقتي و اسماعيل سلمانپور قصد ورود به دانشگاه را داشتند كه با برخورد انتظامات روبرو شدند و انتظامات پس از بستن در دانشگاه، اقدام به ضرب و شتم اين دو در بيرون از دانشگاه كرد.

سيد نريمان مصطفوي، عضو شوراي مركزي انجمن اسلامي دانشجويان دانشگاه اميركبير با اعلام اين خبر به خبرنگار “ايلنا”، گفت: سلمانپور بر اثر ضرب و شتم به شدت مضروب و بيهوش شد. اين دو دانشجو به بيمارستان مصطفي خميني منتقل شدند.

مصطفوي مجموعه مديريت دانشگاه را به پيروي از منطق توصيه كرد و افزود: از مسوولان دانشگاه و مسوولان دولت نهم كه به دليل عدم استقلال دانشگاه گردانندگان و تصميم‌‏گيران اصلي دانشگاه هستند، مي‌‏خواهيم مشت زنگ‌‏زده آهنين و ناكارآمد را دوباره نيازمايند و اگر اصل بر رعايت قانون است، به جاي برخوردهاي قضايي و امنيتي با دانشجويان، تخلفات مديريت دانشگاه را مورد بررسي قرار دهند.

وي افزود: انجمن اسلامي دانشجويان دانشگاه اميركبير ۵۰۰ مورد تخلف مسوولان دانشگاه را فهرست كرده است كه به‌‏زودي آن را در اختيار مقامات قضايي قرار مي‌‏دهد.

گفتنی است همزمان جمعي از دانشجويان بسيجي دانشگاه اميركبير صبح امروز در اعتراض به ضعف وزارتخانه علوم در برابر آشوب و اغتشاش در دانشگاه اميركبير، در مقابل ساختمان مركزي اين وزارتخانه در شهرك غرب تجمع كرده اند.

آنها بر اساس انتشار فيلمي خود ساخته که در آن مدعی شده است دانشجویان نیروهای انتظامات را ضرب و شتم می کنند تجمع کرده اند.

به نظر می رسد هماهنگی نیروهای بسیج و مدیریت دانشگاه در اعتراض به وزارت علوم برای انحراف افکار عمومی صورت گرفته است. نیروهای بسیجی در حالی در تلاش اند دانشجویان پلی تکنیکی را متهم جلوه دهند که این دانشجویان هر روزه با ضرب و شتم انتظامات مواجه اند.

لازم به ذکر است در هفته گذشته مدیریت دانشگاه امیرکبیر ۱۱ نفر از دانشجویان را به دانشگاه ممنوع الورود کرده است. نام دانشجویان ممنوع الورود شده به شرح زیر است: ۱- عباس حکیم زاده، ۲- مجید توکلی، ۳- ابراهیم رحمانی، ۴- علی عزیزی، ۵- آرمان صداقتی، ۶- محمداسماعیل سلمانپور، ۷- بهزاد حیدری، ۸- محمد یوسف رشیدی، ۹- پدرام رفعتی، ۱۰- احسان معزی، ۱۱- علی صابری

کمیته انضباطی دانشگاه در همین راستا در اقدامی بی سابقه اطلاعیه ای در خصوص ممنوع الورود شدن ۴ دانشجو به دانشگاه صادر کرد. اسماعيل سلمان‌پور در همین رابطه اظهار داشت: « محمديوسف رشيدي دانشجوي دانشكده‌ي كامپيوتر و پدرام رفعتي دانشجوي دانشكده‌ي مكانيك تا روز چهارشنبه به هيچ عنوان به كميته‌ي انضباطي احضار نشده‌اند و هيچگونه حكمي تاكنون براي آنها صادر نشده است.»

این عضو انجمن اسلامی پلی تکنیک در ادامه گفت: « ظهر چهارشنبه در دانشگاه اطلاعيه‌اي به اسم دبيرخانه‌ي شوراي انضباطي دانشگاه منتشر شده كه بر روي تابلوهاي اعلانات دانشكده نصب و در آن آمده است: همان‌گونه كه مستحضريد حوادث ناگوار دانشگاه موجب ناراحتي و اندوه فراوان خانواده‌ي پلي‌تكنيك گرديده و فعاليت‌هاي فرهنگي، علمي و پژوهشي نيم قرن دانشگاه لكه‌دار شده و تحت‌الشعاع برخي قانون‌شكني‌ها قرار گرفته است. اينك در پاسخ به حقوق خانواده‌ي پلي‌تكنيك و جلوگيري از آشوب و بي‌نظمي كه خصوصا از سوي شوراي دانشگاه ابراز شده است اين موضوعات در جلسات متعدد دانشگاه رسيدگي و با توجه به هشدارهاي قبلي دانشگاه مبني بر لزوم آرامش و پايبندي به قوانين و مقررات، افراد زير به عنوان عوامل اصلي ضرب و شتم و ايجاد هرج و مرج به همراه ساير عوامل به شوراي انضباطي دانشگاه احضار و با رعايت دقيق مقررات و قانون برخورد مي‌شود.»

وي افزود: « در آن اطلاعيه اسامي بنده به همراه علي عزيزي، محمديوسف رشيدي، پدرام رفعتي و احسان معزي آمده است كه هيچكدام از ما با انتظامات دانشگاه درگير نشده‌ايم.»

اين فعال دانشجويي در خصوص اطلاعيه‌ي پخش شده در دانشگاه، تصريح كرد: « در آن اطلاعيه هيچ حكم يا امضاي قانوني وجود ندارد و آقاي رشيدي و رفعتي تاكنون به كميته‌ي انضباطي احضار نشده‌اند، پس چگونه مي‌توان آنان را از دانشگاه ممنوع‌الورود كرد.پخش شدن چنين اطلاعيه‌هايي در سطح دانشگاه قانوني نيست.»

روابط عمومی انجمن اسلامی دانشگاه امیرکبیر: ضرب و شتم دانشجویان محکوم است

روابط عمومی انجمن اسلامی در خصوص ضرب و شتم اعضای این انجمن توسط نیروهای انتظامات اطلاعیه ای به شرح زیر صادر کرد:

امروز بار دیگر شاهد صحنه تاسف برانگیز دیگری از ضرب و شتم دانشجویان دانشگاه امیرکبیر بودیم که نتیجه ضعف شدید مدیریت دکتر رهایی در این دانشگاه است. نیروهای انتظامات دانشگاه امروز برای چندمین بار طی دو هفته گذشته به دستور حراست دو عضو انجمن اسلامی دانشجویان را به شدیدترین و ددمنشانه ترین شکل ممکن مورد ضرب و جرح قرار دادند. این واقعه نه داخل دانشگاه که این بار بیرون از دانشگاه و در خیابان رخ داده است. دکتر رهایی، برای پیشبرد مقاصد خود که در مقابل خواست و نظر قاطبه دانشجویان دانشگاه امیرکبیر است، نه تنها نیروهای خدوم انتظامات که می بایستی حافظ اموال و امنیت دانشگاه باشند به گارد ویژه ریاست و دانشگاه را به پادگان بدل نموده که امنیت جانی دانشجویان را در خیابان نیز از ایشان سلب نموده است.

همین خیابانی که امروز به خون دو دانشجوی مظلوم پلی تکنیک رنگین شد، مدیریت ضد دانشجویی دانشگاه امیرکبیر در هفته های گذشته آن را به محل پذیرایی از غوغازیان و هوچی گرانی تبدیل کرده بود که با زور جوجه کباب و به ضرب شربت و شیرینی در آن تجمع کرده و بی شرمانه درخواست اخراج دانشجویان را از دانشگاه مطرح می نمودند. تا شاید بهانه ای مناسب برای برخوردهای سنگین مدیریت دانشگاه با دانشجویان فراهم آید.

اینجا چگونه سرزمینی است که نخبگان آن مدام در حال ضرب و شتم و بازداشت و حبس و زجرند؟ آیا این است دانشگاهی که قرار بود مبدا تحولات باشد؟ آیا تربیت نخبگان قرار است با ممنوع الورود کردن ایشان به دانشگاه و ضرب و شتم ایشان در خیابان با مشت و لگد و زنجیر انجام شود؟ به راستی که باید بر حال و روز این ملک و مملکت گریست که با نخبگان و فرهیختگان خود چنین می کند.

طی دو هفته گذشته، ۱۰ حکم محرومیت از تحصیل برای دانشجویان دانشگاه صادر شده است، نزدیک به ۲۰ دانشجو به دانشگاه ممنوع الورود شده اند و ۵ نفر از دانشجویان به درخواست و همکاری حراست دانشگاه در بند نیروهای امنیتی در آمده اند. پلی تکنیک امروز مظلومانه تحت فشار و انتقام دولت احمدی نژاد و مدیریت انتصابی وی قرار دارد. اما دانشجویان آزاده دانشگاه امیرکبیر سکوت را بیش از جایز نمی دانند، چرا که فریاد کردن بر علیه ظلم و ستم وظیفه اخلاقی و دینی هر انسان آزاده ای است.

انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه امیرکبیر ضمن محکوم نمودن ضرب و شتم دانشجویان این دانشگاه توسط نیروهای انتظامات، اعتراض شدید خود را به مدیریت پادگانی دکتر رهایی اعلام می نماید.

روابط عمومی انجمن اسلامی دانشجویان
دانشگاه صنعتی امیرکبیر (پل تکنیک تهران)
۲۹ / ۲ / ۱۳۸۶