تبليغاتX
آزادی دانشجویان ربوده شده

آزادی دانشجویان ربوده شده

اخبار دانشکده فنی بابل

راستي به چه دليل دانشگاه چنين هزينه اي را كرد ؟؟؟

راستي به چه دليل دانشگاه اجازه ورود را داد ؟؟؟

راستي اسپري فلفل و شك و دستبند و آنگونه يورش چه بود ؟؟؟

راستي كنار هم قرار دادن دانشجو و معتاد و ... توهين به چيست ؟؟؟

راستي نگهبان دانشگاه ، نگهبان چيست ؟؟؟

راستي حراست دانشگاه ، حارس چيست ؟؟؟

راستي حراست در خدمت دانشگاه است يا دانشگاه در خدمت حراست ؟؟؟

در كجاي دنيا فعاليت صنفي داخل دانشگاهي به خارج از دانشگاه مربوط مي شود ؟؟؟

در هيچ كجا .  جز دانشگاه ما .
+ نوشته شده در  جمعه هفتم اردیبهشت 1386ساعت 21:28  توسط دانشجویان دانشگاه  | 

دانشجو مهمترين عنصر دانشگاه است بنابراين دانشجو "حق دارد" و "مي بايد" در اداره جامعه اي كه به آن تعلق دارد شركت كند . ساختار مديريت كنوني ، ساختاريست بر مبناي اقتدارگرايي كه ، بيشتر مديران در آن نقدپذير نيستند كه هيچ ، فرصت بيان را هم به دانشجويان نمي دهند . در شرايط كنوني و با وضعيت موجود صحبت از اصلاح مديران تنها به يك شوخي مي ماند .

دانشگاه مطلوب ، دانشگاه منقد است . در حقيقت انتقاد ، مشخصه اصلي دانشجوي آرمان گراست .

مقايسه اي بين دانشگاه ما و دانشگاه شيراز ، نحوه مديريت ها و مواجهه با بحران ها را نشان مي دهد .

 توهين به دانشجو ، شك الكتريكي ، دستبند و شكايت از يك سو ؛ اظهار بي اطلاعي از سوي ديگر    در دانشگاه ما .

 اعتراف به اشتباه ، عذرخواهي در جمع دانشجويان و قبول شرايط   -  در دانشگاه شيراز .

رئيس دانشگاه شيراز در جمع چند هزار دانشجو حاضرشد و عذرخواهي كرد ؛ رئيس دانشگاه و حراست ما موضوع را به بيرون كشاند و امنيتي كرد .

رئيس دانشگاه از چه مي ترسد ؟ از قبول اشتباه يا غرور خود ؟؟؟

رئيس حراست به تازگي قول جلسه اي با حضور حداكثر  15 نفر را داد ولي آيا اين بود خواسته هاي ما ؟

عدم درك موقعيت ها و سوءمديريت از سوي حراست و رياست باعث شد تا خواستِ يك پاسخگويي تبديل به اسعفا شود .

به واقع چه كسي پاسخگوي دانشجويان ربوده شده مي باشد ؟؟؟

دروغ ؛ دروغ ؛ دروغ .   تنها سلاح مسئولين براي مقابله با ما بوده .

اميدوارم مسئولين دست از سوءمديريت بردارند .

+ نوشته شده در  جمعه هفتم اردیبهشت 1386ساعت 21:25  توسط دانشجویان دانشگاه  | 

تحصن دانشجويان پايان يافت
رئيس دانشگاه شيراز عذرخواهي کرد
گروه اجتماعي؛ محمدهادي صادقي رئيس دانشگاه شيراز ظهر ديروز در جمع دانشجويان معترض اين دانشگاه حاضر شد و به گفته دانشجويان حاضر در جلسه، حدود پنج بار از دانشجويان عذرخواهي کرد. صادقي نزديک ساعت 2 عصر ديروز در صحن پشت در اصلي دانشگاه شيراز به ديدن دانشجويان آمد و برخلاف صحبت هاي شب پيش از آن، تقريباً همه مطالبات دانشجويان را پذيرفت. رئيس دانشگاه شيراز از روي متن نوشته شده يي، هر يازده بند خواسته هاي دانشجويان را مي خواند و دانشجويان هم شواهد و مصاديق خواسته ها را براي او شرح مي دادند. صادقي در مواردي که دانشجويان به اتفاقات پيش آمده در دانشگاه اعتراض داشتند، از آنها عذرخواهي مي کرد. او ظهر ديروز پذيرفت که تا آينده نزديک مطالبات دانشجويان را برآورده کند. دانشجويان نيز با تشکيل هياتي از نمايندگان خود، دو هفته به رئيس فرصت داده اند تا مشکلات صنفي را سامان دهد.به اين ترتيب عملاً پس از دو روز تعطيلي دانشگاه شيراز تجمع دانشجويان به اتمام رسيد و همه دانشجويان منتظرند تا رئيس دانشگاه که در عرض يک شب نرمش زيادي از خود نشان داده است، به قول خود عمل کند. دانشجويان بعدازظهر ديروز توماري امضا کردند و مطالبات يازده گانه خود را که رئيس دانشگاه قول اجراي آن را داده است ثبت کردند. مطالبات صنفي دانشجويان شيراز به قرار زير است؛

1- استعفاي مسوولان دانشگاه به دليل عدم کفايت و ناامن کردن محيط دانشگاه

2- لغو کليه محدوديت هاي اعمال شده به دانشجويان اعم از دختر و پسر از جمله حساسيت هاي بي جا نسبت به پوشش خواهران، حفظ و احترام به حريم شخصي دانشجويان

3- بهبود وضعيت نابسامان و نامطلوب خوابگاه هاي دانشگاه اعم از دانشجويان دختر و پسر

4- بهبود امکانات رفاهي در خوابگاه هاي دانشجويي پسران و دختران

5- بهبود کيفيت و اصلاح وضعيت نابسامان سلف سرويس

6- جلوگيري از تک صدايي شدن دانشگاه و آزادسازي کليه فعاليت هاي فرهنگي، صنفي، اجتماعي و سياسي

7- بهبود وضعيت نابسامان علمي دانشگاه و افزايش امکانات پژوهشي

8- تعويض ناوگان فرسوده حمل ونقل و بهبود وضعيت سرويس دهي و افزايش ساعات کار سرويس ها

9- 24 ساعته شدن کتابخانه هاي دانشگاه و امکانات سازي متناسب با تعداد دانشجويان

10- اصلاح نحوه برخورد دستگاه هاي نظارتي اعم از حراست، کميته انضباطي و نگهباني

11- ايجاد فضاي امن و آرام با جلوگيري از حضور بي نمود مسوولان حراست و نگهباني و حفظ حريم خوابگاه خواهران.

صبح ديروز تجمع و تحصن دانشجويان دانشگاه شيراز که از روز يکشنبه آغاز شده بود، ادامه يافت. چند هزار دانشجو در صحن اصلي دانشگاه گرد هم آمده بودند و با سر دادن شعار و دست گرفتن پلاکاردهايي مطالبات صنفي خود و در صدر آن استعفاي رئيس دانشگاه شيراز محمدهادي صادقي را مي خواستند. رئيس دانشگاه شيراز شب پيش از آن در جمع دانشجويان گفته بود که استعفاي او در شرايط فعلي امکان پذير نيست. او شب قبل در پاسخ به دانشجويان معترض ايجاد محدوديت هاي حريم شخصي در دانشگاه گفته بود؛ «حريم شخصي دانشجويان را قبول داريم. نه ما و نه هيچ کس ديگر حق ندارد در حريم شخصي شما دخالت کند، اما گزارش هايي به ما مي رسد که مثلاً برخي ابزارهاي غيرقانوني را در خوابگاه گرفته اند، آيا همين موارد کافي نيست و يا مثلاً مواردي را داريم که دانشجويان در خوابگاه سيگار مي کشند.»تجمع دانشجويان شيراز صبح ديروز از سر گرفته شد. همچون روز دوشنبه دانشگاه تعطيل بود وکلاس ها نيز برگزار نشدند. هيات نمايندگان دانشجويان با رئيس دانشگاه جلسه يي برگزار کردند اما نمايندگان دانشجويان پس از اتمام جلسه، آن را راضي کننده ندانستند. برخي از نمايندگان مي گفتند که در آن جلسه به آنها اعلام شده اگر تحصن ادامه پيدا کند مسوول آن همين 10 نماينده خواهند بود. ديروز حضور غيردانشجويان نيز در دانشگاه شيراز چشمگير بود اما تجمع با سر دادن شعار ادامه داشت. چند ساعت پس از ظهر ديروز، رئيس دانشگاه سرانجام براي سومين بار در جمع دانشجويان حاضر شد و برخلاف سخنان ديشب و ديروز خود مطالبات دانشجويان را پذيرفت. دانشجويان نيز به صورت مشروط به تحصن خود پايان دادند. رئيس دانشگاه تمام مقررات «منشور اخلاقي» خوابگاه هاي دانشگاه را که باعث تجمع و اعتراض دانشجويان از روز يکشنبه شده بود، لغو کرد.
+ نوشته شده در  چهارشنبه پنجم اردیبهشت 1386ساعت 14:27  توسط دانشجویان دانشگاه  | 

 

وقتی بچه ها باز داشت بودن برادرای بسیج با کلی دنگ و فنگ افتادن دنبال این قضیه که حالا که بعضیا بی گناه باز داشت شدن و سوتی بوده که داده شده حد اقل خونواده هاشون باخبر نشن کلی بچه ها پاپی آقا قربانی شدن اونم دیگه کوتاه اومده بود و بی خیال شده بود یا حد اقل وانمود کرده بود که بی خیال شده ....

تا اینکه ظاهرا پریروز زنگ زده خونه یکی از معصوم ترین و بی گناهترین ۱۵ نفر بازداشتی که حتما میدونین کیه (ن.ا) و به بد ترین و فجیع ترین وضع ممکن اول نشونی دقیق(ن.ا) رو داده طوری که خونوادش اول فکر کردن شاید تصادف کرده بعدشم بالا نگذاشته پایین نگذاشته عدل گفته پسرتون زندان بوده و...

 

تصور اتفاقات بعدی که واسه مادر این بنده خدا و واسه خودش افتاده به عهده خودتون ....

+ نوشته شده در  چهارشنبه پنجم اردیبهشت 1386ساعت 14:8  توسط دانشجویان دانشگاه  | 

۱۵ ملوان خارجی بیگانه

۱۵ دانشجوی ایرانی خودی مازندرانی

 

جرم: تجاوز به آبهای آزاد ایران

جرم: دفاع از حقوق صنفی دانشجویان

 

نحوه بازداشت: با عزت و احترام

نحوه بازداشت: با خفت و خواری همراه با ضرب و شتم در محیط دانشگاه

 

شرایط بازداشت: غذای عالی - بازی پینگ پونگ - شرایط رفاهی

شرایط بازداشت: زندان انفرادی کثیف - شکنجه روحی - بازجویی مکرر و طولانی همبندی با معتادان و اراذل - شنیدن کلمات رکیک - غذای کثیف و غیر قابل خوردن

 

نحوه آزادی: با احترام - یک دست کت و شلوار - سوغات فراوان

نحوه آزادی: با تحقیر فراوان - تشکیل پرونده - قید وثیقه

 

این بود مصداق رافت اسلامی

+ نوشته شده در  چهارشنبه پنجم اردیبهشت 1386ساعت 14:3  توسط دانشجویان دانشگاه  | 

-       ابتدا برنامة تعهّد .

 

-       بعد آن زنگ زدن به خانه بي گناهترين دانشجوي ربوده شده و به فجيع ترين وضع ، بدون تصور اتفاقات بعدي ، بدان گونه گفتن خبر .

 

-       سپس اخراج يكي ديگر از دانشجويان ربوده شده از كار دانشجويي خود به دستور مقامات بالاتر .

 

-       نم نم به كجا مي روند ؟ فردا چه مي شود ؟

                احضار ، تعليق و يا اخراج ؟

 

 به هوش باشيم !!

+ نوشته شده در  چهارشنبه پنجم اردیبهشت 1386ساعت 13:27  توسط دانشجویان دانشگاه  | 

به نام خالق دانايي وخرد

 

استاد گرامي ، سلام !

    حتماً در اين روزها شاهد اعتراضاتي در سطح دانشگاه بوده ايد وشايد به واسطه تعطيلي برخي کلاسها دامنه تاثيرآن بر روند تدريس شما کشيده شده و موجبات ناراحتي شما استاد عزيز را فراهم کرده باشد.صادقانه بگوييم ازاين بابت متأسفيم . اما آيا به واقع موجبات اين ناراحتي ها  را ما دانشجويان فراهم کرده ايم؟ يا آنكه زاييده بي درايتي برخي مسوولين مي باشد؟                                                                                   

    در شرايطي که دانشگاه دوران رکود فرهنگي خود را مي پيمايد ، اولويت هاي فرهنگي به آخرين اولويت دانشگاه بدل شده و دانشجويان براي برگزاري يک مراسم فرهنگي،يک پخش فيلم ساده، برگزاري يک اردو، بر گزاري يک جشن کوچک يا سمينار در آمفي تئاتر، هفت خوان رستم را طي مي کنند (و سر انجام هم به نتيجه اي نمي رسند) و در شرايطي که دانشجويان در دانشگاه حتي حق تبيين مطالبات صنفي خود را ندارند  و اگر هم آن را بيان کنند يا بخواهند به صورت مکتوب به مسوولان تحويل دهند ، مراحلي را طي خواهند کرد که شايد پشيمان شوند که چرا از ابتدا خواسته اي داشته اند . تازه اگر خواسته را هم تحويل دهند ، با وجود پي گيري هاي فراوان هيچ گاه به نتيجه مطلوب نخواهند رسيد و در شرايطي که سر و ته رشته هاي اداري گم شده يعني دانشجو نمي داند براي پي گيري هدفي خاص بايد به چه کس يا جايگاهي مراجعه کند.                                                                                                                                                                                   

   در شرايطي که حس مي شود سيطره حراست بر رياست دانشگاه هر روز بيشتر شده  و وابستگي  امور به حراست بيشتر و بيشتر مي شود ، دانشجو هر روز مطمئن تر مي شود که اين حراست است که تصميم گيرنده است نه رياست . اين مشکلات و بسياري ديگر از مشکلات فرهنگي و آموزشي و عدم وجود شرايط رفاهي در دانشگاه ، به کرات اين سوال را در ذهن دانشجويان تداعي مي کند که : اينجا دانشگاه است يا دبيرستان ؟ و در حالي که حکم هاي تعليق  وساير حکمهاي انضباطيِ بي اساس گريبانگير دانشجويان شده  و اخيراً جو دانشگاه بسيار امنيتي شده و درگيري هايي ما بين نگهباني و دانشجويان رخ داده است:

   يکي از دانشجويان توسط افرادي در مقابل درب دانشگاه ربوده مي شود . همان اشخاص جهت بازداشت دانشجوياني ديگر همزمان به داخل دانشگاه مي آيند ، ولي به همت دانشجويان موفق نمي شوند . جالب آنجا که حراست و نگهباني دانشگاه کوچکترين عکس العملي نشان نمي دهند و حتي اظهار بي اطلاعي مي کنند (اين در حالي است که يکي از نگهبانان در اتومبيل ربايندگان رويت شده) و مسؤولين دا نشگاه هيچ توضيحي براي اين تعرض به محيط مقدس فرهنگي و علمي - يعني دانشگاه - توسط افراد خارج از دانشگاه ندارند . اين در حالي است که طبق قانون حفظ امنيت دانشگاه تنها به عهده حراست آن است و هيچ فرد خارجي و نيروي نظامي حق دخالت و ورود به درون دانشگاه را ندارد .

    آري ، دانشجويان از رياست و حراست توضيح خواستند، ولي به جايي نرسيدند ؛ دست به اعتصاب غذاي همگاني زدند و همزمان سه تن از دانشجويان تحصن و اعتصاب غذاي نامحدود کردند تا مسؤولين را نسبت به وظايف خود ومطالبات دانشجويان آگاه سازند که اين مطالباتِ به حق ، به شرح زير بوده است :

 

 

  1ـ روشن شدن وضعيت بيژن صباغ ثاني دانشجوي ربوده شده

  2ـ لغو حكم انضباطي دانشجويان و ممانعت از ادامه روند احضار به كميتههاي انضباطي

  3ـ برگزاري جلسه پرسش و پاسخ با حضور مسئولين دانشگاه و رئيس حراست دانشكده

  4ـ آغاز به كار دوباره تشكلها و كانونهاي دانشجويي                         

    رئيس دانشگاه نهايتاً در روز دوم اعتراضات (در حضور برخي اساتيد) قول روشن شدن وضعيت دانشجوي ربوده شده و بر گزاري جلسات پرسش و پاسخ در روز بعد را داد ، اما "روز بعد" هرگز فرا نرسيد!!! چرا که نه تنها ذره اي از مطالبات دانشجويان برآورده نشد ، که حتي دانشجويان در محيط امن دانشگاه ( !!! ) مورد هجوم نيروهاي شبه نظامي قرار گرفتند . آن نيروها که تعداد آن هم کم نبود ، شبانه به همراه 7 خودرو به داخل دانشگاه ريختند و 12 دانشجو را با ضرب و شتم با شوك الكتريكي و اسپري فلفل به طرز فجيعي باز داشت کردند و با دستبند و چشم بند كشان كشان به محل نا معلومي بردند . همچنين هم زمان به طرز شرم آوري به داخل منزل 2 دانشجوي ديگر ريختند و آنها را به گونه اي بسيار زننده بازداشت نمودند و دانشجويان را به بازداشتگاه هاي مختلف منتقل کرده و مورد بازجويي هاي فراواني قرار دادند. بي شرمي مسؤولين به جايي رسيد که باز هم دانشجو را احمق و فاقد شعور فرض کرده و از هجوم شب گذشته ، اظهار بي اطلاعي كردند . البته خوشبختانه خبر بازداشت از همان دقائق اوليه در رسانه ها پخش شد و جلوي بسياري از حوادث ناگوار ديگر را گرفت و سر انجام با همت و اعتراض ساير دانشجويان، دانشجويان ربوده شده آزاد شدند.  ولي هنوز هيچ يک از مطالبات اصلي و به حق دانشجويان مورد بررسي قرار نگرفته و اينک به دليل تقارن اعتراضات و مسابقات روباتيک کشوري در دانشگاه ، دانشجويان براي حفظ آبروي دانشگاه موقتاً اعتراضات خود را به صورت نامه هايي به رئيس ، اساتيد، مسؤولين دانشگاه، نمايندگان مجلس و مقامات کشوري  ارائه خواهند کرد . چراکه شايد حفظ آبروي دانشگاه براي مسؤولين مهم نباشد، ولي براي ما دانشجويان اهميت دارد .                                                                                             

 

    حال اي استاد عزيز مسند قضاوت از آن شما، نظاره کنيد که چه مي بينيد . آيا اين بي اساس است كه دانشجو در خواست فرصتي براي پرسش و پاسخ با مسؤولين داشته باشد؟ يا اينکه دانشجو حداقل حقوق رفاهي خود در دانشگاه را مطالبه کند؟ يا اينکه دانشجو براي تجربه مسؤوليت پذيري خواهان عضويت در كانوني باشد؟ آيا اين ناحق است که دانشجو شرايطي آرام جهت رشد و اعتلاي فرهنگي و علمي خود بخواهد؟ حقيقتاً کدام يک از مطالبات ما غير صنفي و نا حق بود؟ آيا اين خواسته ها به گزاف اند؟ شما خود بهتر مي دانيد .

    استاد عزيز ! شرايط دانشجويي که ما به دنبال آن بوده ايم هرگز اينچنين نبوده، همواره مي خواستيم در کنار رشد علمي ، رشد فرهنگي داشته باشيم . توانايي تجزيه و تحليل مسائل اطراف خود را داشته باشيم، بتوانيم جامعه مان تاثير گذار باشيم . ولي آيا اين راهي که در مقابل ما قرار داده اند  و اين شرايطي که در اين دانشگاه بر ما تحميل شده سرانجام مارا به اهداف و ايده آل هايمان خواهد رساند؟!

شما قضاوت کنيد .....

+ نوشته شده در  چهارشنبه پنجم اردیبهشت 1386ساعت 13:17  توسط دانشجویان دانشگاه  | 

در صورتی که مسئولین این دانشگاه نخواهند به خواسته های دانشجویان جامه عمل بوشانند و سایر مسئولین نیز بخواهند با وقت تلف کردن و سرگرم کردن دانشجویان آنها را از خواسته هایشان منصرف سازند مطمئن باشند که دانشجویان مجددا ت به اعتصاب و تحصن خواهند زد.این  هفته به علت برگزاری مسابقات روباتیک سکوت کردیم ولی در صورتی که مسئولین قصد فریب دانشجویان را داشته باشند مطمئن باشند که این سکوت همیشگی نخواهد بود.در ضمن قربانی دیروز اعلام کرد که جلسه پرسش و پاسخ عمومی برگزار نخواهد کرد.

+ نوشته شده در  سه شنبه چهارم اردیبهشت 1386ساعت 12:40  توسط دانشجویان دانشگاه  | 

آقاي دکتر جانعليزاده ؛

رياست دانشكده فني نوشيرواني بابل

با سلام ؛

مي دانيم که اين خطابه را در گوش پرده ريسان قدرت و اياديشان راهي نيست اما ما را چون شما به چماق قدرت نيازي نيست ، سلاح ما اتحاد و همدلي ست . صبر کرديم و با کلام خود پيش رفتيم اما ...

در واقع اين نامه اتمام حجتي است با شما رئيس محترم

از آغازين روزهاي رياست شما , به روش هاي مختلف درمقابل هر گونه فعاليت دانشجويي سنگ اندازي شد .

   به چه بهانه اي از جلسات بحث انجمن اسلامي جلوگيري شد؟

   شب شعرهاي كانون شعر و ادب چه تهديدي براي شما بودند؟

   گناه كانون موسيقي چه بود؟

   كانون هاي دانشگاه به چه بهانه اي منحل شدند؟

   به كدامين گناه نشريات دانشجويي را قاع و قمع كرديد؟

   ديگر چرا به نشريات انجمن هاي علمي اجازه انتشار نداديد؟

   مگر انجمن علمي حق دانشجو نيست ؟ چرا در انتخاب اعضاي انجمن علمي مكانيك اعمال نفوذ كرديد؟

   شما حتي برگزاري مراسم روز دانشجو توسط دانشجويان را از آن ها دريغ كرديد و در آن روز به جاي تجليل از مقام        دانشجو به تمسخر آن پرداختيد و در خيمه شب بازيتان به يادمان سه آذر اهورايي دهن كجي كرديد .

شما تمامي راه هايي كه يك دانشجو را لايق نام خود مي كند مسدود كرده ايد ، از ما چه انتظار داريد؟ مثل يك گياه باشيم؟

امسال ما با ورود خود به دانشگاه سايه هاي سنگيني را بر خود احساس كرديم . جو خفقان و امنيتي شما با نصب دوربين هايتان نويد سال سكوت و اعتراض مي داد و خود كرده را تدبير نيست .

مست از باده قدرت پنداشتيد كه ديگر حريفي بر شما نيست . باده قدرت را نوشيديد و مستانه بر اريكه قدرت تكيه زديد بي آنكه بنگريد كه نگهبان دانشجوييد يا نگهبان قدرت . دانشگاه عملاً به يك زندان تبديل شد و هر روز قانون جديد و دست و پا گيرتر !

شما حتي از در اختيار گذاشتن آمفي تئاتر دانشكده براي برگزاري جشن فارغ التحصيلي خودداري نموديد تا دانشجويان نتوانند حتي رهايي خود را از اين زندان ساخته ي دست شما جشن بگيرند . همه اين كارها براي اين بود كه فعاليت هاي دانشجويي و گردهمايي ها كم كم از خاطر ها برود و به خاطره ها بپيوندد .

بگذاريد حقيقت را بگوييم شما نقش خود را از رئيس دانشگاه به بازيچه اي در دستان حراست تقليل داديد .

حوادث روزهاي اخير و اتحاد دانشجويان نشان داد كه محاسبات شما غلط از آب در آمده است ، اما چه سود كه اين بار هم به جاي واقع بيني و جبران اشتباهاتتان خود را در منجلاب خود ساخته فرو برديد .

12 دانشجو در دانشگاه ما ناپديد شدند ؛ نمي خواهيم بگوييم آن ها را ربودند ولي شما چه نامي بر آن مي گذاريد ؟ زشتي عمل بدان حد است كه ما از بيان آن شرم داريم .

شما چه كرديد ؟ جز اينكه اظهار بي اطلاعي كرديد در حالي كه يكي از شاكيان خود شما بوديد .

آقاي رئيس ! دوربين هاي شما ظاهراً براي جلوگيري از سرقت اموال دانشگاه كار گذاشته شده اند . اين بار صاحب خانه را دزديده اند ، دوربين هايتان چه شد ؟

نگهبان هاي شما به جاي حراست از دانشگاه سر تا پاي دختران را مي كاوند مبادا تار مويي بيرون زده باشد .

حال با گذشت زمان ، پرده از روي اين حادثه دردناك و به غايت منزجر كننده كنار رفت و با واقعيت عريان مواجه شديم . و نقش شما را در آن شاهد بوديم .

اکنون تمامي دروغ ها بر ملا شده است . بي تدبيري و بي مسئوليتي شما سبب شد که يک مسئله صنفي به معضلي امنيتي تبديل شود . اکنون شما با شعله هاي خشم فوج فوج دانشجويان آزاديخواه مواجه هستيد . براي جلوگيري از شعله ورتر شدن اين آتش ، خيرخواهانه به شما مي گوييم ( با همه نا ملايماتي که در دوره پر حادثه رياستتان متحمل شديم ) هر چه زودتر از دانشجويان به سبب آمريت در له کردن جوانه هاي انديشه و کرامت به زير چکمه هاي عبوس جهل و جنايت عذر خواهي نموده و از مقام خود استعفا دهيد که رياست را مديريت و تدبير نياز است .

دانشجويان دانشكده فني نوشيرواني بابل

www.eteraz-e-daneshjoo.blogfa .com

www.moghavemat-ta-azadi.blogfa .com

+ نوشته شده در  دوشنبه سوم اردیبهشت 1386ساعت 15:33  توسط دانشجویان دانشگاه  | 

امروز ((یکشنبه)) عده ای از اعضای انجمن اسلامی دانشگاه قفل در اتاق انجمن اسلامی را شکسته و وارد آن اتاق شدند.متاسفانه آنها متوجه شدند که آرشیو ۸ ساله این انجمن به سرقت رفته و ساعت مچی یکی از دانشجویان که در آنجا بوده شکسته شده است و بدتر از همه اینها حتی به پیراهن آقای عمید مشرف زاده که در آن اتاق بوده هم رحم نکردند و آن را پاره کردند که ما عکس پیراهن پاره شده ایشان را بر روی سایت قرار دادیم تا همگی صحت گفته هایمان را تایید کنند.

متاسفانه با خبر شدیم که موبایل دو نفر از بازداشت شدگان را نیز به آنها پس ندادند و مبلغ ۲۷ هزار تومان پول یکی از بچه ها نیز به او برنگردانده شده است.همچنین نیروی انتظامی پول صبحانه و ناهاری را که در بازداشتگاه به دانشجویان می داد را از آنها می گرفت!!! این هم از نیروی انتظامی کشورمان!!!!

همچنین این سایت هر شب به روز خواهد شد و تازه ترین اخبار روز را به عرض شما می رساند.

عکس پیراهن پاره شده

+ نوشته شده در  یکشنبه دوم اردیبهشت 1386ساعت 23:49  توسط دانشجویان دانشگاه  | 

حجت الاسلام ابوترابی یکی دیگر از نمایندگان مجلس شورای اسلامی پس از مذاکره با مهدی شریف النسبی به نماینگان دانشجویان دانشکده فنی بابل برای روز سه شنبه وقت ملاقات داد.در این دیدار دانشجویان خواسته ها و گلایه های خود را بیان می کنند.

+ نوشته شده در  شنبه یکم اردیبهشت 1386ساعت 20:14  توسط دانشجویان دانشگاه  | 

آقای تقی پور از اعضای انجمن اسلامی دانشکده فنی مهندسی بابل از تلاش ها و حمایت های بی دریغ همه دانشجویان و انجمن های اسلامی دانشگاه های مختلف به خصوص دانشگاه های صنعتی سهند تبریز و تهران و علوم پزشکی تهران و پلی تکنیک تشکر کرد.

همچنین وی از تلاش های دفتر تحکیم وحدت و همچنین حمایت بسیار عالی دانشجویان دانشکده فنی مهندسی بابل قدردانی نمود.

زندگی تجربه تلخ فراوان دارد                دو سه تا کوچه و پس کوچه و اندازه یک عمر بیابان دارد
زندگی انتظاری است که آدم ز برادر دارد     زندگی زندانی است که در آن بیشتر از زندانی زندانبان دارد

+ نوشته شده در  شنبه یکم اردیبهشت 1386ساعت 18:39  توسط دانشجویان دانشگاه  | 

برای مشاهده عکس های تجمع امروز ((شنبه اول اردیبهشت)) بر روی لینک های زیر کلیک کنید:

 عکس های تجمع امروز دانشکده فنی مهندسی بابل

 

+ نوشته شده در  شنبه یکم اردیبهشت 1386ساعت 17:15  توسط دانشجویان دانشگاه  | 

نه هراسی نیست.

پیش ما ساده ترین مساله مرگ است.

مرگ  ما  سهل تر از  کندن  یک  برگ  است.

دوستان مرگ من مرگ شماست.مگذارید شما را بکشند. 

براستی یاران دبستانی من چه جانانه ایستادید و با نفس گرمتان تحمل دیوارهای سرد زندان را بر ما هموار کردید.همچون کوهی تکیه گاهمان شدید و نشان دادید تا زمانی که دانشجو زنده است ذلت نمی پذیرد.

آری برادران و خواهرانم از آن هنگام به سال ۳۲ که سه آذر احورایی قربانی استبداد زمانه گشتند وقتی خانه مان کوی دانشگاه را ویران کردند وقتی شبانه بر ما هجوم آوردند و قلم را از دستانمان گرفتند و بر دستانمان دستبند زدند وقتی پاسخ خواسته های به حقمان را در باتوم و شوک الکتریکی خلاصه کردند وقتی کلاس درس را ازما گرفتند و زندان را کلاس درسمان کردند از آن زمان تاکنون ایستاده ایم زیرا می دانستیم که آزادی هزینه ای گزاف دارد .

من به نمایندگی از تمام یاران همبندم از تمامی شما دوستان در دانشکده فنی و دیگر دانشگاه های سراسر کشور که در این دوران سخت یار و یاور ما بودید و برای احقاق حقوق خود ذره ای پا پس نکشیدید مراتب تشکر و قدردانی را ابراز می دارم.

ما اعلام می داریم هر چند در این مدت رنج های فراوانی کشیدیم و مسئولین دانشگاه و در راس آن قربانی ریاست حراست به علت عدم توانایی در مدیریت بحران و تلاش برای ایجاد جو امنیتی و سرکوب در دانشگاه اصلی وقایع روی داده می دانیم و حق شکایت و پیگیری نحوه و اساس بازداشت را برای خود محفوظ می داریم.اما در جهت آرام شدن دانشگاه از این کار خودداری می کنیم.

اما یاران من این به معنای پایان راه نیست.راه ما تازه آغاز شده است و زین پس برای بدست آوردن خواسته های به حق مان در مقابل مسئولین پا پس نخواهیم گذاشت. 

ما زنده به آنیم که آرام نگیریم                 موجیم که خاموشی ما عدم ماست

+ نوشته شده در  شنبه یکم اردیبهشت 1386ساعت 15:54  توسط دانشجویان دانشگاه  | 

با وجود حضور نیروهای دو برابر شده حراست تجمع امروز (شنبه) در دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل با موفقیت و حضور چشمگیر دانشجویان معترض به وقایع اخیر در دانشگاه برگزار شد.

در این تجمع که تعداد بسیار زیادی از دانشجویان از آن حمایت نمودند، دانشجویان بر خواست استعفای قربانی رئیس حراست دانشگاه و توضیح رؤسای دانشگاه نسبت به دستگیری ۱۵ نفر از فعالین دانشگاه پافشاری کرده و بر مقاومت تا به‌دست آوردن همه‌ی خواسته‌هایشان تأکید نمودند. همچنین در تجمع امروز یکی از دانشجویان زندانی به شرح وقایع روزهای بازداشتش توسط حفاظت اطلاعات ناجا پرداخت و در پایان بیانیه‌ی دانشجویان دانشگاه تهران و علوم پزشکی در حمایت از دانشجویان دانشگاه مازندران قرائت شد.متن سخنرانی دانشجویان آزاد شده نیز به زودی بر روی سایت قرار می گیرد.

+ نوشته شده در  شنبه یکم اردیبهشت 1386ساعت 15:3  توسط دانشجویان دانشگاه  | 

سید ضیائ الدین نبوی آخرین دانشجوی در بند مانده دقایقی پیش آزاد شد. گفته می شود او در زندان هم در اعتصاب غذا بود و در برابر فشار های وارده مقاومت می کرد.آفرین بر سید ضیا الگوی دانشجویان ایران.

همچنین با خبر شدیم که پرونده ۶ نفر از دانشجویان به دادسرا فرستاده شد. اتهام آنان برگزاری تجمع غیر قانونی است!!! در ضمن مهدی شریف النسبی هم اکنون در حال گفتگو با عماد افروغ نماینده مجلس و عضو کمیسیون فرهنگی آن است.با پیگیری های انجام شده وقت ملاقاتی برای دیدار نمایندگان دانشجویان دانشکده فنی با آقای افروغ برای روز دوشنبه ساعت ۱۴:۳۰ یا سه شنبه ساعت ۱۷ گرفته شده است. هم اکنون شریف النسبی در تلاش است که در این ملاقات تعداد دیگری از نمایندگان مجلس نیز حضور داشته باشند.

مواردی که احتمالا در این جلسه مطرح خواهد شد عبارتند از:

۱) لغو احکام کمیته انضباطی  ۲) کاهش قدرت نا محدود حراست     ۳) توضیح خواستن از مسئولینی که موجب ایجاد این درگیری ها و تشدید جو امنیتی در دانشگاه شدند و ....

 

+ نوشته شده در  شنبه یکم اردیبهشت 1386ساعت 14:53  توسط دانشجویان دانشگاه  | 

با کلیک بر روی هر لینک می توانید عکس های ما را ببینید.

  http://www.myimghost.com/links/etesabe-ghaza

 http://www.myimghost.com/links/etesab

 http://www.myimghost.com/links/tajamo

http://www.myimghost.com/links/herasat

+ نوشته شده در  شنبه یکم اردیبهشت 1386ساعت 1:41  توسط دانشجویان دانشگاه  | 

امام خمینی: «زندان‌ها را به دانشگاه تبدیل کنید.»

بیژن صباغ ثانی آزاد دیروز در ساعت ۱۳:۳۰ از زندان بابل آزاد شد. وی که سرانجام با کفالت ۲ میلیونی پدرش آزاد شده بود، به دلیل فشارهای روانی از پاسخ به سوالات رفقای ما در خبرنامه‌ی فعالین دانشگاه مازندران خودداری کرد، ولی ما سرانجام توانستیم از دوستان او اطلاعاتی در مورد نحوه‌ی بازداشت و حبس او در زندان کسب نماییم.

وی و همه‌ی دوستانش در این مدت تحت بازداشت حفاظت اطلاعات ناجا قرار داشتند و به طور شبانه‌روزی بازجویی می‌شدند. در این بازجویی‌ها اطلاعات خانوادگی، شخصی، تشکیلاتی و ارتباط با خارج از کشور از این دانشجویان خواسته می‌شد. سید ضیاء الدین نبوی که در این مدت با بازجوها و قاضی کنار نمی‌آمد و دائماْ درگیری‌های لفظی با آنان داشت، همچنان در زندان بابل به سر می‌برد و با این‌که پدرش با وثیقه و برگه کفالت امضا شده پشت درهای زندان به انتظار نشسته است، قاضی هنوز قرار کفالت وی را قبول نکرده و پیش‌بینی می‌شود تا پیش از ساعت ۴ روز شنبه از زندان آزاد نشود.

بیژن صباغ به دوستانش گفته است که حاج آقا قربانی رئیس حراست دانشگاه کفالت محمدمهدی شریف‌النسبی را پذیرفته تا بتواند اندکی از جایگاه از دست رفته‌اش را بین دانشجویان باز پس بگیرد، در حالی که تمام اعتبار او دیرزمانی است که در میان دانشجویان از بین رفته است. قربانی و جانعلی‌زاده چاره‌ای جز استعفا ندارند. حمایت نمایندگان اصول‌گرای مجلس از اعتراضات اخیر دانشجویان کشور نسبت به بازداشت بیژن صباغ و دیگران برای مسئولیت دانشگاه مازندران آبرویی باقی نگذاشته است.

طبق گفته‌های بیژن، نیروهای اطلاعاتی شب روز دوشنبه با مجوز قربانی رئیس حراست وارد دانشگاه شده و با باتوم برقی و اسپری فلفل اقدام به دستگیری دانشجویان نموده‌اند. این اقدام نگهبانی و حراست دانشگاه از دید دانشجویان محکوم است. همچنین در هنگام ربایش بیژن، او به طور غیرقانونی از سوی حراست دانشگاه ممنوع‌الورود اعلام شده بود تا نیروهای اطلاعاتی و امنیتی به راحتی اجازه داشته باشند وی را به جرم «اختلال در نظم عمومی» در بیرون دانشگاه دستگیر کنند. وی در مورد یکی دیگر از اتهاماتش که «جعل اسناد دولتی» عنوان شده است، به دوستانش گفته که نمی‌داند این اتهام چگونه و به چه دلیل به او وارد شده و چه سندیتی دارد.

پس از دستگیری بیژن، منزل وی مورد تفتیش قرار گرفت. پوسترهای او از دیوارها کنده شدند، همه‌ی کتاب‌هایش ربوده شدند و وسایلش کاملاْ مورد تفتیش قرار گرفت. همچنین منزل مهدی شریف‌النسبی و بهرنگ زندی در بابلسر مورد هجوم نیروهای اطلاعاتی قرار گرفته است.

بیژن از تجمع روز شنبه در بابل (شنبه ساعت ۱۱:۳۰ روبروی ساختمان برق دانشکده‌ی فنی بابل) و بابلسر حمایت کرده و معتقد است که آخرین ضربه برای استعفای رؤسای دانشگاه و شخص قربانی رئیس حراست دانشگاه باید در روز شنبه و با حمایت همه‌جانبه‌ی جنبش دانشجویی زده شود.

به امید پیروزی دانشجویان دانشگاه مازندران و حمایت جنبش دانشجویی از مطالبات بحق و رادیکال این دانشجویان

+ نوشته شده در  شنبه یکم اردیبهشت 1386ساعت 0:21  توسط دانشجویان دانشگاه  | 

*** بيانيه انجمن اسلامي دانشجويان دانشگاه سيستان و بلوچستان

روز دوشنبه 27 فروردين ماه، بار ديگر شاهد يورش افراد لباس شخصي و ناشناس! به دانشگاه بوديم. و اين بار در يورشي که يادآور شکسته شدن حرمت دانشگاه در 16 آذر 1332 بود، دانشجويان دانشگاه مازندران هدف قرار گرفتند؛15 تن از ايشان دستگير شدند و به نقطه نامعلومي انتقال پيدا کردند.

دانشجويان که تنها در اعتراض به صدور احکام کميته انضباطي براي اعضاي انجمن اسلامي دانشگاهشان و دستگيري بيژن صباغ -يکي از اين حکم خوردگان- و بي اطلاعي از وضعيت او، گرد آمده و خواستار پاسخگويي مسئولانشان بودند.

اينک در نخستِ سالي هستيم که از هر زاويه به اوضاع نگريسته شود، فضاي جامعه امنيتي است؛ دستگيري و سرکوب معلمان معترض، فعالان حقوق زن، کارگران، دانشجويان و... . مهرورزان اتحاد ملي را دست آويز قرار داده اند و با ارائه تعبيرهاي يک سويه و خودمحورانه از اين شعار، راه برخوردهاي شديدتر، سليقه اي تر و فراتر از روال هاي قانوني و مرسوم، با فعالان جنبش هاي اجتماعي را هموارتر کرده اند. گفته هاي وزير اطلاعات مبني بر قصد دشمن براي براندازي نرم از طريق جنبش زنان و جنبش دانشجويي، خود مويد اين تنگ نظري و جزميت است. اربابان قدرت گريزان از پاسخگويي و مسئوليت پذيري، با منتسب کردن جنبش هاي اجتماعي به سازمان هاي امنيتي و جاسوسي بيگانه، صرفا در انديشه برخوردهاي غير عقلاني و حذفي هستند، غافل از اينکه با اين شيوه صورت مسئله را حذف مي کنند و چشم خود را بر واقعيت ها مي بندند. عدم درک نيازهاي زمانه و ناديده انگاشتن واقعيت ها، خدايان را از جبر زمانه نخواهد رهانيد و در اين شرايط قلع و قمع فرزندان ملت چنان خواهد بود که حافظ مي گويد:
حسن بي پايان او چندان که عاشق مي کشد
زمره اي ديگر به عشق از غيب سر بر مي کنند

در پايان انجمن اسلامي دانشجويان دانشگاه سيستان وبلوچستان ضمن محکوم کردن نفس ربوده شدن و شيوه برخورد با دانشجويان دانشگاه مازندران و محکوم نمودن عدم پاسخگويي مسئولان بي کفايت آن دانشگاه و مقامات امنيتي، خواهان آزادي هر چه سريع تر و بي قيد و شرط همه فعالان دستگير شده مي باشد و نودولت يافتگان را نسبت به پيامد هاي شوم زير پا نهادن قوانين، برخوردهاي سليقه اي و عدم پاسخگويي هشدار مي دهد.

***بیانیه انجمن اسلامی دانشجویان پلی تکنیک تهران

محمد رسول ا... والذین معه اشداء علی الکفار، رحماء بینهم

در روز های اخیر فضای دانشگاه ها باز دستخوش ماجراجویی های حاکمیت گردید . در شرایطی که دانشجویی به دلیل دفاع از بدیهی ترین حق خود که همانا حضور در دانشگاه است محکوم به لمس میله های سرد زندان می گردد و دانشجویان دیگر که به این عمل مذبوحانه اعتراض می کنند در یورش شبانه ی مشتی کوته فکر به حریم دانشگاه ربوده می شوند. وقتی دانشجویان دیگر هم شماره پلاک خودرو ربایندگان را برای شکایت به مراجع قضایی می برند آنها هم بازداشت می شوند !تا این سوال مهم پیش بیاید که به چه کسی می بایست داد برد و چه کسی می خواهد داد دانشجو را بستاند؟
و این چنین عطوفت اسلامی و رافت مسلمانی را نشان می دهند و اتحاد ملی و انسجام اسلامی این گونه تعبیر می گردد که حق نداری سخنی بر خلاف خواست آنان که مدعیند از تو برترند بگویی.

15 دانشجوی دانشگاه مازندران در روزهای اخیر ربوده و بازداشت شده اند. و البته مانند همیشه بدون هیچ دلیل موجهی. این برخورد ها و بازداشت های عیر قانونی را می توان پیامد سخنان چندی پیش محسنی اژه ای دانست. سخنانی که جنبش دانشجویی را براندازی نرم نظام خوانده بود. البته این سخن نیز با کمترین مستند لازم و در حقیقت تکرار اتهامات اثبات نشده گذشته به شکلی جدید و تازه بود.

دولت در شرایطی که اولتیماتوم 48 ساعته از سوی انگلیس ها به ایران داده شده بود، به یاد رافت اسلامی و رحمت اسلامی افتاد و 15 ملوان و تفنگدار انگلیسی را آزاد نمود.این عطوفت اسلامی در حالی بود که معلمان هنوز در بازداشت بودند، در حالیکه چندی پیش تر با اعتراضات کارکنان شرکت اتوبوسرانی شدیدترین برخوردها و بازداشت ها صورت گرفت. در حالیکه هنوز دانشجویان زندانی به دانشگاه ها بازنگشته اند، احمدی نژاد به یاد رافت اسلامی می افتد و ملوانان انگلیسی را بدرقه می کند. آن 15 ملوان بیگانه متجاوز به حریم کشورمان چه برتری نسبت به آن 15 دانشجوی بازداشت شده دارند که آنها را بدرقه گرم می کنند و اینها را در سلول سرد زندان، زندانی می کنند؟ معلم های بازداشتی برتر بودند و یا آن متجاوزین ؟ کارگران زحمتکشی که تنها حقوق از دست رفته خود را می خواستند چه تفاوتی با آن بیگانگان داشتند؟ ...

احمدی نژاد در تعریف مهرورزی گفته بود : مهرورزی یعنی اینکه احمدی نژاد همه دانشجویان را از ته دل دوست دارد! اگر این علاقه و مهرورزی اینگونه است آن را نمی خواهیم، لطف کنید و این قدر به دانشجویان مهرورزی نکنید. نوازش های شما بر پیکر دانشجویان جز زخم و درد چیز دیگری باقی نمی گذارد.

مهرورزی که فقط برای ما اخراج، تعلیق، ممنوع الورود، زندان و ستاره دارد را نمی خواهیم . وه که حکومت مدعی اسلام چقدر در عمل به آیه ” محمد رسول ا... والذین معه اشداء علی الکفار، رحماء بینهم ” کوشا می باشد.

این گونه که روند برخورد با دانشجویان پیش می رود باید چشم انتظار یک کوی دانشگاه دیگر باشیم. وقتی نظامیان با یورش شبانه به دانشگاه مازندران دانشجویان را به ناکجاآباد های حکومت می برند-که کم هم نیستند- باید کم کم منتظر آن باشیم که نیروهای انصار حزب الله را بار دیگر بر ترک موتور نشسته روبروی دانشگاه ببینیم. سیه فکرانی که تا دیروز مجبور بودند پشت هزار نقاب چهره کریه خود را پنهان کنند امروز با حمایت های دولت مهرورز توهم جان گرفتن دوباره دارند.

**بیانیه انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه زنجان

پس از برخوردهای گسترده و بی شرمانه ی یک سال اخیر با جنبش دانشجویی و در راس آن انجمن های اسلامی دانشجویان سراسر کشور ، جنبش زنان ، کارگران و معلمان و عدم موفقیت عاملین این برخوردها در متوقف کردن فعالین ، طی هفته ی جاری بار دیگر شاهد تعرض به حریم مقدس دانشگاه توسط نیروهای امنیتی بودیم .پس از ربوده شدن یکی از فعالین دانشجویی دانشگاه مازندران توسط لباس شخصی ها و در پی آن اعتراض گسترده ی دانشجویان دانشگاه مازندران ، انحصار طلبان که تاب و تحمل اعتراضات آرام دانشجویان را نداشتند با هجوم همه جانبه به دانشگاه و منازل فعالان دانشجویی بیش از 15 تن از آنان را بازداشت کرده و لکه ننگ دیگری بر کارنامه ی سیاه خود افزودند
در شرایطی که شعارهای مهرورزانه ی دولت حاکم گوش جهانیان را کر کرده است و دولت کریمه 15 ملوان متجاوز انگلیسی را با سلام و صلوات و یک بغل سوغات روانه ی کشور – به قول خودشان – استبداد پیر ، می کند ، تعدادی از دانشجویان همین مرز و بوم چند روزی است که در شرایط نامعلوم نگه داری می شوند . آقای رییس جمهور ! ما خواستار این نیستیم که شما با این 15 دانشجو مانند همان 15 ملوان متجاوز عکس یادگاری بگیرید ، آنها از شما چلوکباب نمی خواهند ، آنها نمی خواهند با کت و شلوار در شو های تلویزیونی شما شرکت کنند . حق حرف زدن ، حق آزادی بیان ، حق داشتن حداقل های زندگی ، این تمام آن چیزی است که به طور مسالمت آمیز از شما طلب شده است. مادران آنها چشم به راه سوغاتی های شما نیستند ، آنها حتی دیگر ادبیات مهرورزانه ی شما را باور ندارند ، آنها فقط می خواهند بدانند فرزندانشان به چه جرمی و در کجا نگه داری می شوند ؟!

انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه زنجان ، ضمن محکومیت اقدامات اخیر نیرو های امنیتی و شبه نظامی خواستار مشخص شدن هر چه سریع تر وضعیت دانشجویان ربوده شده ، آزادی فوری و بدون قید و شرط آنها ، لغو حکم های انضباطی دانشجویان و ممانعت از ادامه روند احضار به کمیته های انضباطی ، شناسایی ، دستگیری و محاکمه آمران و عاملان این واقعه بی شرمانه و تعهد وزارت علوم و نیروی انتظامی مبنی بر صیانت از حریم دانشگاه و عدم تکرار چنین وقایعی می باشد .

+ نوشته شده در  شنبه یکم اردیبهشت 1386ساعت 0:18  توسط دانشجویان دانشگاه  |