مقصر کیست؟
خبرگزازی های مختلف از اعتراض دانشجویان دانشگاه ها سخن می گویند.ایسنا - ایلنا VOA - BBC LIBCOM - رادیو فردا - روزنا - ادوارنیوز - روزنامه های اعتماد - اعتماد ملی - آفتاب و ....همگی از تحصن و بازداشت دانشجویان معترض سخن می گویند.دانشجویان معترضی که به علت بازداشت دوستانشان این هفته هر روز تحصن کردند و می خواستند صحبت هایشان را بدون جنجال به گوش مسئولین دانشگاه برسانند.عده ای از رسانه ها اغراق کرده و حوادث اخیر را کاملا سیاسی نشان می دهند و عده ای از رسانه ها مانند صدا و سیما اصلا خبرهای دانشگاه را پوشش نمی دهند.
به راستی چه خوب بود مسئولین دانشگاه قبل از اینکه این موضوع را این قدر جنجالی کنند یک لحظه فقط یک لحظه به دانشجویان و حرف های آنان توجه می کردند.مگر مطالبات دانشجویان چه بود که همه باید این قدر هزینه می پرداختند.هر دو طرف هزینه زیادی پرداخت کردند.هم دانشجویان و هم گروه های مخالف آنان.نیروی انتظامی و اطلاعات ناجا حتی به خود زحمت این را ندادند که ببینند خواسته های این دانشجویان صنفی بود یا سیاسی.به هر حال این تجمعات برای مسئولین کشور و دولت بسیار گران تمام شد.جا دارد مسئولین بلند پایه کشور با تحقیق بیشتر درباره این موضوع به دنبال مقصرین اصلی باشند.توجه به مسایل زیر می تواند این حقیقت را روشن کند که مقصر واقعی در این جریانات چه کسانی بودند:
۱)واقعا برگزاری یک جشن فارغ التحصیلی یا شرکت در کلاس های فلسفی یا چاپ یک نشریه داخلی که در آن هیچ مطلب سیاسی نوشته نشده بود آن قدر برای دانشگاه خطرناک بود که قربانی تمام تلاشش را برای مخالفت با این گونه مسایل انجام دهد؟
۲)قربانی((رییس حراست دانشگاه نوشیروانی بابل)) از دانشجو و نظم دانشگاه چه می داند؟آیا نظم دانشگاه به معنای خفه شدن دانشجویان است؟ مگر دانشجو انسان نیست؟مگر دانشجوها چه می خواستند جز رعایت حداقل حقوق آنها به عنوان یک انسان؟
۳)آقای دکتر جانعلی زاده ((ریاست محترم دانشکده فنی بابل))
آیا بهتر نبود به جای آنکه با دانشجویانی که به نحوه انتخاب واحد امسال اعتراض کردند برخورد می کردید به ساختار اداره آموزش تحت امر خود و رفتار آنان می نگریستید و مجموعه خود را اصلاح می کردید؟
۴)آقای قربانی
لطفا کلمه حراست را برای ما معنی کنید.حراست یعنی چه؟ شما مسئول حراست از که هستید؟ مسئول حراست از چه هستید؟ آیا شما مسئول حراست از دانشجویان نیستید؟ بازداشت دانشجویان و آنها را به آغوش کتک و باتوم فرستادن حراست و مواظبت از آنهاست؟چه پاسخی به خانواده های این دانشجویان می دهید؟
۵)آقای دکتر جانعلی زاده
آیا برگزاری یک جلسه پرسش و پاسخ آزاد برای شما آنقدر سخت بود که نخواستید حتی ۱ دقیقه هم در جمع دانشجویان حاضر شوید و آنها را آرام کنید و به پرسش های آنان پاسخ دهید؟ مگر شما مسئول اتفاقاتی که در دانشگاه می افتد نیستید؟آری شما فراموش کرده اید که کلمه مسئول یعنی چه.اما ما برای شما این واژه را معنی می کنیم.مسئول از سوال می آید و به معنای پاسخگوست.تنها کاری که شما نمی کنید.واژه ای که نه تنها شما بلکه بسیاری از مسئولین با آن بیگانه هستند.بهتر است بدانید که شما حقوق می گیرید تا به دانشجویان خدمت کنید.به شما پست ریاست را داده اند تا پاسخگو باشید نه آنکه به کسی فخر ریاست بفروشید.آیا برگزاری یک جلسه پرسش و پاسخ آزاد چیزی از شأن شما کم می کرد؟
۶)قربانی و جانعلی زاده
اکثر خواسته های دانشجویان صنفی بود نه سیاسی.چرا موضوع را سیاسی نشان دادید و مقامات مسئول را تحریک کردید تا دانشجویان را بازداشت کنند؟چرا باعث شدید دولت و نظام و دانشجویان هزینه های سنگین پرداخت کنند.مطمئن باشید اگر از همان روز شنبه فقط ۲۰ درصد تاکید می کنم فقط ۲۰ درصد از وقتی را که برای پرونده سازی علیه دانشجویان هدر دادید به گوش گردن خواسته های آنها اختصاص می دادید شاید این همه حوادث تلخ در دانشگاه روی نمی داد.
۷)جانعلی زاده و قربانی
چرا به جای آنکه چشمانتان را به روی حقیقت باز کنید مکررا به دروغگویی به رسانه ها پرداختید؟چرا صحنه بازداشت صباغ را ساختگی توصیف کردید؟چرا به دروغ می گفتید ما در جریان بازداشت ها نیستیم در حالی که خودتان از شاکیان دانشجویان بازداشت شده بودید؟!! مگر نه اینکه دانشجویان یک دانشگاه باید برای مسئول حراست و رییس دانشگاه بسان فرزندان آنها باشند آیا شما با فرزندان خود نیز این گونه رفتار می کنید؟
و....
از همه خوانندگان می خواهم خودشان قضاوت کنند که مقصر که بود.دانشجویان یا مسئولین دانشگاه؟ از وزیر علوم می خواهیم که هر چه سریعتر زمینه برکناری دکتر جانعلی زاده و قربانی را فراهم نماید تا دانشجویان آرام شوند و ساحت مقدس دانشگاه بیش از این خدشه دار نشود.از مسئولین بلند پایه کشوری و قوه قضاییه می خواهیم که با تحقیقات بیشتر پیرامون حوادث این دانشگاه به دنبال مقصرین واقعی باشند و سه دانشجویی که هنوز در بازداشت هستند را آزاد کنند و زمینه خشنودی خانواده های آنها و دانشجویان را فراهم نمایند.
